Έφυγες.... το κανες για να νιώσεις καλά με σένα... για να μπορέσεις να παλέψεις με τον εαυτό σου τότε που ακόμα μπορούσες....
Ένιωθες πως μου κάνεις κακό... το ήξερες .... το έβλεπες.... μα πάνω απ όλα ήξερες πως δεν το αξίζω αυτό και γι αυτό όσο δειλός και να ήσουν , με τον τρόπο σου πάντα, μου άδειασες τη γωνιά τότε που μπορούσα να το αντέξω.... τότε που είδες πως εγώ σε ήθελα πολύ αλλά εσύ;;;;; εσύ δεν θες κανέναν....εσύ δεν αγαπάς κανέναν....
Εσύ είσαι σκιά... οι σκιές δεν αγαπάνε....
Εσύ είσαι δειλός... εσύ δεν θα αγαπήσεις....εσύ είσαι καταδικασμένος να καταστρέφεις....
Κάποιοι άνθρωποι αγαπάνε...κάποιοι αγαπιούνται και κάποιοι τα χουν όλα.....
Εσύ μένεις στη μια πλευρά.... εσύ δεν ξέρω αν θα νιώσεις ποτέ πως είναι να αγαπάς... ακούγεται σκληρό και ποταπό μα είναι γεγονός....
Φοβάσαι όχι εμένα... όχι την αγάπη... ούτε το φτερωτό αγγελάκι που πετάει βέλη... τον εαυτό σου τον ίδιο φοβάσαι... σε ένα δικό σου κόσμο με δικές σου λογικές που κανείς δεν θες να ακουμπά μη τυχόν και τις καταστρέψει, εκεί ζεις.... όμηρος του εαυτού σου.... όμηρος του εαυτού σου;;;; τραγικό δεν είναι τώρα που το σκέφτομαι....;;; υπάρχει χειρότερο από αυτό;;; και αν ναι δώσε μου μια απάντηση , μια καλή καλοστημένη απάντηση από αυτές που ξέρεις να δίνεις... αυτές που υπάρχουν μόνο στο κόσμο σου... αυτές που αν καταλάθος ακουμπήσουν το δάπεδο τις πραγματικότητας συνθλίβονται και γίνονται χίλια μικρά κομμάτια... έλα ακούω... περιμένω.... χαχαχα ! γελάω, ναι γελάω με σένα και γιατί αν στο ζητούσα θα μου έδινες απάντηση γιατί δεν ξέρεις να φέρεσαι....
Άκου όμως.... δεν έχω ανάγκη από απαντήσεις ... όχι από τις δικές σου απαντήσεις.... το βλέμμα σου εξάλλου έλεγε πάντα την αλήθεια... το βλέμμα σου προδότης του εγώ σου.... του κρυμμένου εγώ σου...
Ο εαυτός σου σε έχει όμηρο και τα μάτια σου ο προδότης σου.... ποιος νικάει και ποιος κερδίζει....εγώ εσύ ή αυτοί....;;;;
Κάποτε σου πα κανείς δεν νικάει μα εδώ χαμένος είσαι εσύ... και όχι δεν τα παίρνεις όλα... μένεις με ένα εαυτό εχθρό.... και με μάτια προδότες..... τώρα πρέπει να παλέψεις με αυτούς όχι με εμένα... εμένα ξεχασέ με.... αυτή ήταν η τιμωρία σου εγώ να χαθώ... και εσύ να συνεχίσεις μέσα στον ψεύτικο κόσμο για να δώσεις μάχη..... θα θελα να μπορούσα να σε δω να παλεύεις να πέφτεις και να προσπαθείς... να παρακαλάς για μια σανίδα σωτηρίας....αλλά ας είναι κάποτε ίσως και να σε δω να έχεις πληρώσει το λογαριασμό....
Τραγικό το όλα σου και το τίποτά σου να μοιάζουν τόσο πολύ... να ταυτίζονται.....να ταυτίζονται.....ολα=τίποτα!!!!!!!!!!!!!!
Φοβάσαι όχι εμένα... όχι την αγάπη... ούτε το φτερωτό αγγελάκι που πετάει βέλη... τον εαυτό σου τον ίδιο φοβάσαι... σε ένα δικό σου κόσμο με δικές σου λογικές που κανείς δεν θες να ακουμπά μη τυχόν και τις καταστρέψει, εκεί ζεις.... όμηρος του εαυτού σου.... όμηρος του εαυτού σου;;;; τραγικό δεν είναι τώρα που το σκέφτομαι....;;; υπάρχει χειρότερο από αυτό;;; και αν ναι δώσε μου μια απάντηση , μια καλή καλοστημένη απάντηση από αυτές που ξέρεις να δίνεις... αυτές που υπάρχουν μόνο στο κόσμο σου... αυτές που αν καταλάθος ακουμπήσουν το δάπεδο τις πραγματικότητας συνθλίβονται και γίνονται χίλια μικρά κομμάτια... έλα ακούω... περιμένω.... χαχαχα ! γελάω, ναι γελάω με σένα και γιατί αν στο ζητούσα θα μου έδινες απάντηση γιατί δεν ξέρεις να φέρεσαι....
Άκου όμως.... δεν έχω ανάγκη από απαντήσεις ... όχι από τις δικές σου απαντήσεις.... το βλέμμα σου εξάλλου έλεγε πάντα την αλήθεια... το βλέμμα σου προδότης του εγώ σου.... του κρυμμένου εγώ σου...
Ο εαυτός σου σε έχει όμηρο και τα μάτια σου ο προδότης σου.... ποιος νικάει και ποιος κερδίζει....εγώ εσύ ή αυτοί....;;;;
Κάποτε σου πα κανείς δεν νικάει μα εδώ χαμένος είσαι εσύ... και όχι δεν τα παίρνεις όλα... μένεις με ένα εαυτό εχθρό.... και με μάτια προδότες..... τώρα πρέπει να παλέψεις με αυτούς όχι με εμένα... εμένα ξεχασέ με.... αυτή ήταν η τιμωρία σου εγώ να χαθώ... και εσύ να συνεχίσεις μέσα στον ψεύτικο κόσμο για να δώσεις μάχη..... θα θελα να μπορούσα να σε δω να παλεύεις να πέφτεις και να προσπαθείς... να παρακαλάς για μια σανίδα σωτηρίας....αλλά ας είναι κάποτε ίσως και να σε δω να έχεις πληρώσει το λογαριασμό....
Τραγικό το όλα σου και το τίποτά σου να μοιάζουν τόσο πολύ... να ταυτίζονται.....να ταυτίζονται.....ολα=τίποτα!!!!!!!!!!!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου