Kαλό μήνα!

Χάθηκα... σα να ξεχάστηκα...
Όλο αυτό το καιρό που δεν γράφω νιώθω πως χάνω τους φίλους μου στη blogosfaira....
Μου λείψατε όλοι σας... σας σκεφτόμουν...σας διάβαζα....
Αλλά είχα ανάγκη λίγο να χαθώ...λίγο να επαναπροσδιορίσω ποια είμαι και που πάω....
Όταν έχεις πάρει πτυχίο.... όταν έχεις κάνει και κανά 2 πρακτικές....
Όταν όμως μένεις άνεργος και δεν ξέρεις αν αύριο θα έχεις λεφτά όλα μοιάζουν δύσκολα...
Αλλά όλοι λένε θα τα καταφέρεις....
Έχω στόχους... αλλά καμιά φορά κάποιοι στόχοι για να επιτευχθούν θέλουν και λεφτά...
Και εγώ δεν έχω...αλήθεια δεν έχω....
Και κάτι πρέπει να γίνει επιτέλους...αλλά όσο σκέφτομαι έτσι - αρνητικά- τίποτα δεν αλλάζει...
Ζωή θέλω... όχι επιβίωση...
Όχι εκεί που προσπαθούν να μας φτάσουν....
Καλώς σας βρήκα και πάλι....
Α! και που στε καλό μήνα... ένα χαμόγελο δεν κοστίζει ποτέ τίποτα χαχα!