Καλημέρα θα μου λένε και δε θα το καταλαβαίνω!

Γύρισμα σπίτι μουδιασμένη....
Με ένα κόμπο στο στομάχι....από αυτούς όταν χάνεις κάτι που αγαπάς....
Έκατσα στον υπολογιστή.....με διαπέρασε τόσο κρύο....
2 φορές έβαλα θερμόμετρο τίποτα...υποθερμία!
κατέβηκα να πάρω γάλα....έτρεμα....σαν πρεζάκι που του χες κλέψει τη δόση του...
Που έτρεμε και δόση δεν υπήρχε....
Ανέβηκα δειλά τα σκαλιά του σπιτιού και βρέθηκα πάλι στο λαπτοπ....
Τα δάκρυα είχαν στεγνώσει πια....αλλά αυτό που ένιωθα ήταν χειρότερο....
Συνέχισα να τρέμω και να κρυώνω...
Ξάπλωσα.....παρακαλούσα να αποκοιμηθώ...
Δεν μου ήταν καθόλου εύκολο.....
Τα κατάφερα....ούτε 6 ώρες βέβαια δεν αφέθηκα στον μορφέα αλλά ας είναι....
Αυτή τη στιγμή γράφω με κοφτές αναπνοές και δάκρυα που σιγά σιγά στεγνώνουν....
Μόνο μια ερώτηση στριφογυρίζει στο μυαλό μου "γιατί το χάσαμε έτσι, τι πήγε στραβά" ;;
Δε θα μάθω ποτέ.... και πάντα θα απορώ.... αυτές που είναι με κάποιον χρόνια νιώθουν πάντα ερωτευμένες ή τους κρατά μαζί η συνήθεια;

Αν μου επιτρέπετε....θα ρεπάρω!

Σαν τρένα πάνω σε γραμμές είμαστε όλοι....και η ζωή μια τροχιά που παλεύεις να είσαι μέσα....
Δεν ήμουν και δεν θα γίνω μίζερος άνθρωπος....υπάρχουν στιγμές που λυγίζω αλλά την μιζέρια και την μεμψιμοιρία δεν τις αντέχω.....
Έχω μάθει στην ζωή μου να δέχομαι αυτά που μου συμβαίνουν γιατί όπως και να χει δεν μπορώ να τα αλλάξω....
Περνώ απλά μια δύσκολη φάση.....ίσως την δυσκολότερη της ζωής μου...
όταν εκεί που πίστευα πως όλα ήταν τέλεια όλα έκαναν μια τούμπα και γύρισαν.....που άλλα ήθελα για μένα...που άλλα ονειρεύτηκα... και αλλιώς ήρθαν τα πράγματα.....Θα το ξεπεράσω .... το ξέρω...πάντα έτσι έκανα με ό,τι και αν έπρεπε να αντιμετωπίσω....
Όσο χάλια κι αν είμαι εξακολουθώ να χαμογελώ....και αφού μπορώ να το κάνω ακόμα έχω κάνει τη μισή διαδρομή.....
Έχω τόσα πολλά να βγάλω από μέσα μου και ειλικρινά δεν ξέρω από που ν' αρχίσω....
Νιώθω να πνίγομαι μέσα σε σκέψεις μπερδεμένες...και όνειρα κουρελιασμένα........
Πιστεύω στην μοίρα......πιστεύω πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία.....
Πιστεύω πως βαδίζουμε σε μια πορεία προδιαγραμμένη, προκαθορισμένη.....
Κουράστηκα όμως.... ψυχολογικά κυρίως....
Σήμερα παίρνω ρεπό..έχω ήδη λυγίσει.....μου επιτρέπετε να σπάσω;;;

Τη ζωή μου πίσω........!

Κοίταξα τα δαχτυλά μου όπως αιωρούνταν τρεμάμενα πάνω από το μαύρο πληκτρολόγιό μου......

Τα δάκρυα στα μάτια περίτρανα ήταν εκεί....

Αφορμή: τα αγγλικά....

Δεν γίνεται μετά από 7 χρόνια να μπαίνεις σε τμήμα proficiency και να νομίζουν όλοι ότι μπορείς έτσι εύκολα να αγγίξεις το επίπεδο των άλλων παιδιών......απλά δεν γίνεται.....

Γενικά;;;;;

Όλα.... όλα αυτά που κατ επανάληψη έχω πει.....

Μια ερώτηση στους δικούς μου : Είμαι ευτυχισμένη;..... αν νομίζουν ναι... ας το ξανασκεφτούν.......!

Θέλω τη ζωή μου πίσω.............!

Νιώθω πως η πίεση θα μου σκίσει το πρόσωπο.... ότι θα ξεχυθεί από μέσα τόσος πόνος....

και εγώ θα μαι εδώ να κοιτάω.......απλά να με κοιτάω να ξεψυχάω!

Θεωρίες και πιστεύω στο μπλέντερ του μυαλού !!

Ήμουν πάντα της γνώμης πως αγάπη δεν υπάρχει με την έννοια του ξεχωριστού και ανεπανάληπτου συναισθήματος....
Αγαπάμε τους φίλους, τους γονείς, τα αδέρφια, τους συγγενείς....( καλά όχι όλους απαραίτητα), τον άλλο σαν άνθρωπο.... γιατί μη μου πεις ότι μπορεί να σαι με κάποιον και να μην τον αγαπάς... εκτός και αν είσαι μαζί του από συμφέρον.... όπως και να χει η αγάπη χωρίζεται σε είδη... εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους...
Πίστευα πάντα πως αυτό που ξεχωρίζει την αγάπη για ένα σύντροφο είναι η ύπαρξη του έρωτα....
Γιατί όταν ερωτεύεσαι δυνατά... όχι από συνήθεια και ανάγκη... σταματάς  να ψάχνεσαι.....δεν κοιτάς παραδίπλα.. δε σε νοιάζει να κοιτάξεις... κοιτάς μόνο αυτό που έχεις κοντά σου..γυρίζεις τον κόσμο ανάποδα για να σαι μαζί με κάποιον.... σε άλλη περίπτωση δίνεις μια και τα παρατάς... για να μη δεθείς για να μη πονέσεις μετά για όλα τα μη που θα μπορούσε να βάλει ο νους σου.... αλλά όχι δεν το κάνεις υπάρχει έρωτας... πολεμάς!!! και όπως λέει ο στίχος " αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει"
Υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν τι είναι αγάπη.... άνθρωποι που αντί να ψάξουν να βρουν τους λόγους που ψάχνονται συνέχεια κοιτάνε αλλού...
Αλλά βλέπεις εγώ δεν πάσχω από στρουθουκαλισμό... δεν κρύβομαι δηλαδή πίσω από το μικρό μου δαχτυλάκι.....όταν περνάω μια φάση το ψάχνω.... μέσα μου....
Κάποιοι επιβάλλουν στον εαυτό τους να μην ξαναερωτευτούν,  επιβάλλουν στον εαυτό τους να μένουν στάσιμοι σε μια κατάσταση που τελικά μάλλον τους βολεύει... την επιλέγουν συνειδητά... γιατί είναι εύκολο το μονοπάτι.... είναι αυτοί που δεν θέλουν τίποτα και κανέναν πάνω από το κεφάλι τους...
Που σκέφτονται το εγώ τους... και την πάρτη τους... "πέρασες καλά; πάμε παρακάτω"... κάπως έτσι!
Και υπάρχουν και άνθρωποι που ψάχνουν απεγνωσμένα το άλλο τους μισό....
Αν και υπερτιμιμένο αυτό το 'άλλο μισό'..... υπάρχουν άνθρωποι που απλά περιμένουν πότε θα ανοίξεις δειλά την πόρτα σου και θα τους αφήσει να περάσουν....
Κάποτε μου είπαν " να θυμάσαι πως οι μεγάλοι έρωτες και οι μεγάλες αγάπες γεννιούνται από αυτά που αρχικά δεν πιστεύαμε πως τα θέλουμε πολύ"......
Και ξέρω πως όλα είναι θεωρίες... πως όλα είναι σχετικά....
Και αναρωτιέμαι... τελικά αυτοί που λένε πως δεν είναι για σχέσεις πόσο γεμάτοι νιώθουν....;
τι αισθήματα έχουν νιώσει...; τελικά πόση ευχαρίστηση νιώθουν.... πόσο καλά είναι με τον εαυτό τους και τελικά μήπως κάτι τους λείπει;;;; αυτό το να ξέρουν πως κάποιος νοιάζεται; πως κάποιος είναι εκεί όταν νιώθουν πως δεν μπορούν να πουν αυτό που έχουν σε κανέναν;
Και για να μαι ειλικρινής υπάρχει μεγάλη διαφορά στο ζω για την πάρτη μου με το πορεύομαι με κάποιον.... αυτός που ζει για τη στιγμή κοιτάει κάποτε πίσω του και θυμάται μόνο στιγμές ευχαρίστησης.... αυτός που πορεύεται με τον άλλο κοιτά πίσω του και βλέπει άπειρες στιγμές... καλές κακές αλλά μια ζωή γεμάτη....
Και όπως είπε ο Θανάσης Βέγγος "έπρεπε να γεράσω αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία. Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια....Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμήσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν...χάσιμο χρόνου. Θα το δεις και εσύ όσο μεγαλώνεις..." κάπου μέσα σε αυτό ίσως βρίσκεται αυτό που πραγματικά λέγεται αγάπη....
Και ξέρω πως Αγάπη=δίνω χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα.....! Και εγώ λέω Αγάπη= να παλεύεις και να κάνεις τα πάντα για ένα όνειρο που μόνο εσύ βλέπεις!!!