Αυτός που φεύγει δε νικά και αυτός που μένει δε ξεχνά!

Τα κύτταρα του μυαλού μου, ψιθυρίζουν λέξεις....τα μάτια μου έχουν εικόνες....μέσα μου κυλάνε συναισθήματα....
"μου λείπεις", "σε σκέφτομαι", "νοστάλγησα τα ματάκια σου"......
Τρεις λέξεις, ένα "προτιμώ να μη στο πω", ένα "δε θέλω να φέρω άλλα δάκρυα" και όλα αυτά μαζί είναι αρκετά.....

Είναι από εκείνα τα μαγικά μηνύματα που δε πιστεύεις ποτέ πως θα τα διαβάσεις και όμως συμβαίνει....
Και γίνεται όταν έχεις καταθέσει όλα σου τα όπλα πια.... που η κάθε μέρα σε σπρώχνει λίγο πιο κει...λίγο πιο κοντά στο χείλος του γκρεμού και εσύ απλά μουδιασμένος παρατηρείς.....
Και έρχεται αυτό το μήνυμα για να ξέρεις ότι όλα αυτά που ανόητα πάντα υποθέτουμε είναι αλήθεια....
Και θες να βάλεις τα κλάματα όχι γιατί πονάς....-αυτό είναι άλλο-....να τα βάλεις γιατί σκέφτεσαι πως ακόμα υπάρχουν άνθρωποι....
Και θες να τρέξεις να χαθείς στην αγκαλιά του..... και ξέρεις πως δεν μπορείς....
Και αυτό που σε σταματά είναι η πραγματικότητα....αυτό είναι το μόνο εμπόδιο....
Και προσεύχεσαι με όλη σου την ψυχή να τον δεις στα όνειρά σου....να τον ανταμώσεις εκεί που θα ναι μόνο δικός σου....που δε θα τον μοιράζεσαι ούτε με τον εαυτό σου...
Και φευγαλέα σκέφτεσαι -η απόσταση μας ξεγέλασε τελικά-

Μη φοβάσαι..αρκεί που υπήρξαμε μια φορά μαζί κ βάλαμε αλλιώς τα αστέρια στον ουρανό κ γίναμε λόγια σε σελίδα άγνωστου ποιητή!