Ποιος ξέρει ίσως τώρα να ναι πάντα αργά!

Σήμερα είμαι θυμωμένη μαζί σου....!Γιατί το κάνεις αυτό;;;;
Πιο;;;Αυτό...αυτό το να σβήνεις κάθετί δικό μου και να κρατάς κάθε ηλιθιότητα!
Με κούρασε αυτό ξέρεις...
Ο εγωισμός και η ζήλια...καιρό τώρα παλεύουν να νικήσουν...μάλλον τα κατάφεραν...είναι πιο δυνατοί...από μένα από σένα...απ'όλους!
Τόσο καιρό κοιτάω το γκρεμό....δεν στο είπα...δεν ήθελα να με σώσεις..δεν γούσταρα σωτήρα..τώρα όμως θα ναι πάντα αργά....θα βουτήξω...θα πέσω και όλα θα τελειώσουν...η ψυχή μου κάνει βουτιά στο κενό...σήμερα θα την αφήσω να πέσει...σήμερα θα σε αφήσω....σήμερα είμαι θυμωμένη στο είπα.....

Και όταν  πέσει δεν θα έχει αισθήματα πια..μπορεί να τα κρύψει..θα κάνει αγώνα να μείνουν εκεί μέσα..γιατί ξέρεις δε νομίζω πια ότι θα με αγαπήσεις ποτέ...όχι καλέ μου..όταν αγαπάς δεν πληγώνεις τον άλλο έτσι...όχι με τις πράξεις σου και ούτε με τα λόγια σου...όταν αγαπάς το δείχνεις...κάνεις τα πάντα...κάνεις πράγματα...μοιράζεσαι..χαρίζεις...δίνεις χαμόγελο και αγκαλιές..διώχνεις φόβους αλλά εδώ αυτό δεν ισχύει..εσύ τους δημιουργείς..εσύ κλέβεις χαμόγελα...στιγμές..αγκαλιές..θες να ρουφήξεις την κάθε μου ανάσα...ορίστε λοιπόν εγώ βουτιά στο κενό...συγνώμη κουράστηκα..