Κυριακή 22 Μαΐου 2011

ΝΕΥΡΑ! (συνέχεια)


Να μαι πάλι.... γυρίζω να συνεχίσω αυτό που άφησα μισό.... το προηγούμενο ποστ τελείωνε λίγο απότομα λόγο χρόνου...
Λοιπόν...και φτάνεις στο βιβλιοπωλείο και θες να εκτυπώσεις ένα σωρό σημειώσεις....και καταφέρνεις και τις εκτυπώνεις και αισίως βρίσκεσαι μπροστά στο ταμείο...
Εκεί γίνεται η άκυρη παρέμβαση του ιδιοκτήτη και σου ανάβουν τα αίματα...ακούς ξαφνικά: "χρέωσέ τες παραπάνω γιατί ψωνίζουν από αλλού"
Ώπα φίλε ώπα....δεν άκουσα;;;;πως είπατε;;;;
Θα απολογηθώ για το εάν το μπλοκ σημειώσεων που κουβαλάω το πήρα από αλλού και όχι από εσάς;;
Ποπο δε φαντάζεσαι πόσα νεύρα μαζεύτηκαν μέσα σε ένα δευτερόλεπτο...μέσα σε μια φράση....
και να σου πω και κάτι εκεί το χα ρε φίλε και μου γαργαλούσε τη γλώσσα να γυρίσω να του πως εκείνο το σάββατο μου είχε χρεώσει παραπάνω κάτι φωτοτυπίες....δηλαδή έλεος... και κρατήθηκα δεν μίλησα...
Και έφυγα έχοντας πει πως στέλνω την ξαδέρφη μου να μου το αγοράζει το μπλοκ και που θέλαμε να καταλήξουμε;;; πως αυτός το είχε φθηνότερο 20 λεπτά.....και πάλι έλεος....
Και μετά την πλήρωσε ο άμαχος πληθυσμός... ο υπάλληλος... και μου λέει μη δίνεις σημασία χαζό χιούμορ...
Αλλά εγώ το μόνο που ξέρω είναι πως αυτό στη δική μου γλώσσα και τη δική μου λογική ονομάζεται.....αγένεια-αντιεπαγγελματισμός....
Α ρε Ελλαδάρα με τα λαμόγια σου.....

Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

ΝΕΥΡΑ!

Σήμερα ήταν όλα τέλεια... μια κλασσική ρουτίνα αλλά εγώ πάντα χαρούμενη όπως είμαι εδώ και καιρό χωρίς να συνδράμει σ αυτό καν ιδιαίτερος λόγος....
Και πας και σκοτώνεις την ώρα σου στην πρακτική.... η ώρα ατελείωτη σαν κάποιος να σου κάνει πλάκα...σα να κόλλησε ο χρόνος....
Και ανεβοκατεβαίνεις σκάλες.... κοιτάς το αρχειοστάσιο.... περπατάς αργά αλλά ο χρόνος κολλημένος πεισματικά...δε λέει να περάσει.... και όμως τελικά τα καταφέρνεις έχει φτάσει η στιγμή που πρέπει να φύγεις... ναι θα φύγεις.... :-)
Και τρέχεις να προλάβεις όπως κάθε μέρα ένα λεωφορείο ένα μετρό.... αχ το άτιμο λεωφορείο... ξέρεις τι είναι να περνά μπροστά στα μάτια σου;;; 50 μέτρα πιο κάτω από τη στάση... ;;;;;αχ και δε μιλάς.... τουμπεκί κάνεις και περιμένεις υπομονετικά να φανεί το επόμενο....
Και αφού στήνεσαι στον ήλιο αλλά ντάξει δεν έβρεχε παράπονο κανένα...έρχεται.... και κάθεσαι και ναι επιτέλους σου λέω κάθεσαι....και φτάνεις στο μετρό και προχωράς.... και ο ναι έχει συμβεί το κλασσικό να βιάζεσαι και να πέφτεις σε όποιον slow motion κυκλοφορεί εκεί έξω....
Άνθρωποι που περπατάνε αργά... άνθρωποι που ξεπετάγονται από το πουθενά.... άνθρωποι που δεν ξέρουν αν θέλουν να πάνε αριστερά ή δεξιά.... εκνευρισμός....
θέλω απλά να φτάσω....
Και φτάνω... α ξέχασα να σου πω είδα και ένα ευρώ κάτω....δεν το πήρα...ξέρεις γιατί; την τελευταία φορά που μάζεψα κάτι από κάτω όλα μου πήγαν χάλια... και έτσι είπα ας είναι...
Και μετά έχεις και εκείνο το σεμινάριο... ο ναι και τρέχεις πάλι σα το Βέγγο να φτάσεις και φτάνεις και εκεί και αρχίζει και τελειώνει...στη μέση βαριέσαι...αλλά ας είναι λες και πάλι....
Και τρέχεις να δώσεις παρουσία στη σχολή.... αποφεύγεις περίτεχνα όλα τα λαμόγια που αν σε δουν θα ρωτήσουν "εσύ θα έρθεις να ψηφίσεις;;"
Και δίνεις και παρουσία και φεύγεις και πας να; βγάλεις και φωτοτυπίες για να σου την πει στο τέλος ο υπεύθυνος...έλεος;;;;; εκεί είχα τα τρελά νεύρα..... to be continued γιατί δεν προλαβαίνω τώρα να γράψω άλλα!!!!



Τρίτη 17 Μαΐου 2011

Ωριμότητα;

Πάνω σε μια συζήτηση μια φίλη, σάββατο βράδυ μετά τις 12 αραγμένες στα βραχάκια κοιτώντας τη θάλασσα,μου είπε: "πιστεύω πως έχω ωριμάσει πιο πολύ απ'ότι θα έπρεπε" εγώ της απάντησα "ωρίμασα μετά από κάποια γεγονότα"....
Τι θα πει ωριμάζω τελικά... το πως το αντιλαμβάνεται ο καθένας είναι τελείως διαφορετικό...
Για μένα ωριμότητα ήταν να σταματήσω να μπερδεύω επιτέλους τους άντρες που πουλάνε παραμύθια από αυτούς που με ήθελαν πραγματικά....
Ωριμότητα είναι που έπαψα να μιξοκλαίω σαν μωρό που του πήραν την πιπίλα όταν κάποιος φεύγει από κοντά μου....
Είναι που δεν επιζητώ εκδίκηση όταν κάποιος με πληγώνει... απλά περιμένω μέχρι να συμβεί κάτι και εγώ απλά να νιώσω ικανοποίηση....
Ωριμότητα για μένα είναι που πια δεν πέφτω εύκολα στα δύσκολα....προσπαθώ να βρω λύσεις αντί να πανικοβάλλομαι....
Ωριμότητα είναι που κρατάω  και 5 πράγματα για μένα...αυτά είναι τα πραγματικά μυστικά....ανάμεσα σε μένα και τον εαυτό μου....
Λέω αυτό που σκέφτομαι αν νιώθω πως με θίγουν και όχι δεν κρατάω το στόμα μου κλειστό...γιατί αυτό λέγεται καταπίεση...
Που απλά δε με νοιάζει ποιος είπε τι και τι έκανε....δεν ασχολούμαι με τις ζωές σας αν δεν μου πέφτει λόγος.....
Ωριμότητα είναι αμέτρητα πράγματα για μένα.... ακόμα και οι συμβουλές μου προς τις φίλες μου....τόσο τεκμηριωμένες...τόσο λογικές....και όμως αυτές το δικό τους χαχα!!