Κά(ποτε)....!

Κάποτε σου δίδασκαν τι θα πει ταξική διάκριση τώρα νομίζεις πως δεν υπάρχει ... wrong....
Στην κοινωνία σου υπάρχουν οι πλούσιοι (ναι εκείνα τα καλ(κ)ομαθημένα παιδάκια), υπάρχουν οι μεσοαστοί (όπως οι περισσότεροι) και υπάρχουν και οι πραγματικά φτωχοί... που αυτό που οι υπόλοιποι το θεωρούν αυτονόητο αυτοί το θεωρούν θεόσταλτο...
Αυτό που έμαθα εγω;
Κάποτε οι σχέσεις ήταν αγάπη τώρα είναι σχέσεις στιγνής εκμετάλλευσης....
Υπάρχουν άνθρωποι που ενώνουν τα χρηματά τους... μα ποτέ τις καρδιές τους...
Ενώνουν το φαίνεσθαι μα ποτέ το είναι τους...
Ενώνουν τις σάρκες τους μα ποτέ τις ψυχές τους...
Ενώνουν το βλέμμα τους μα ποτέ δεν κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση....
Και τώρα εσύ για ποια σχέση μου μιλάς.... θα σoυ πω εγώ! αυτή με τα μεγάλα κέρδη! με τη χλίδα και το φαίνεσθαι...
Και αν νομίζεις πως ένα μεγαλοαστός θα μπορούσε ποτέ να συνάδει με κάτι λιγότερο από κάποιον όμοιό του σε γελάσανε...
Κάποιοι γεννήθηκαν σε "μεγάλα σαλόνια" για να δεχτούν να πατήσουν το δικό σου... το μικρότερο ντε, τι σου λέω! Μα ό,τι και να ενώσουν δεν θα νιώσουν ποτέ γεμάτοι....

Η ζωή ^-^

Αυτός που απ' έξω κοιτάζει μέσα σε ένα ανοιχτό παράθυρο δεν βλέπει ποτέ τόσα πράγματα όσα εκείνος που κοιτάζει ένα παράθυρο κλειστό....Δεν υπάρχει αντικείμενο πιο βαθύ, πιο μυστηριώδες, πιο γόνιμο, πιο σκοτεινό, πιο εκθαμβωτικό από ένα παράθυρο που το φωτίζει ένα κερί.....Αυτό που μπορούμε να δούμε στο φως του ήλιου είναι πάντα λιγότερο ενδιαφέρον από αυτό που συμβαίνει πίσω από ένα τζάμι. Μέσα σε αυτή τη μαύρη ή φωτεινή τρύπα ζει η ζωή, ονειρεύεται η ζωή, υποφέρει η ζωή.....
( Κάρολος Μποντλαίρ ).