Δημιουργώντας το κενό ~*~

Υπάρχουν άνθρωποι που δε θα φύγουν ποτέ μακριά από αυτό που θέλουν για να έχουν την πιθανότητα να αποκτήσουν αυτό που αξίζουν....
Και όπως λέει το ρητό....αν δεν έχεις τη δύναμη να χάσεις από τα μάτια σου την ακτή δεν πρόκειται ποτέ να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς...
Η αφορμή μου ήρθε από άτομα που βλέπω γύρω μου απαγκυστρωμένα πάνω σε πλάτες ανθρώπων που ποσός ενδιαφέρονται για το αν αυτοί που πιάστηκαν στις πλάτες τους ζουν ή πεθαίνουν....
Βλέπω άτομα να αναλώνονται σε ανθρώπους που είναι αναμφίβολο αν πραγματικά τους γεμίζουν δημιουργώντας στον εαυτό τους μια επίπλαστη εικόνα του τι σημαίνει αγάπη χωρίς να αντιλαμβάνονται πως απλά εξαρτώνται από ένα άτομο γιατί απλά τους βολεύει....
Φοβούνται αν όχι τον εαυτό τους την ίδια τη ζωή....φοβούνται να χάσουν από την οπτική τους αυτό το άτομο πιστεύοντας πως θα καταρεύσει και η ζωή τους...
Και ενώ φοβούνται περνούν οι μήνες , τα χρόνια αν θέλεις, και ξαφνικά το μόνο που έχουν δημιουργήσει είναι ένα απέραντο κενό στην ψυχή τους και τα αισθηματά τους...που ζουν για λίγες μόνο ώρες...τις ώρες που αυτοί και το άτομο στο οποίο εθίστηκαν είναι μαζί τους....και μετά απλά όλα εξατμίζονται....μετά καθένας τη ζωή του...ώσπου να ανταμωθούν ξανά....
Φόβος-εξάρτιση-εξάτμιση.....ένας φαύλος κύκλος που δεν τελειώνει....και δεν τελειώνει γιατί δεν εμπιστέυτηκαν ποτέ τον εαυτό τους....και ξέχασαν πως ο εαυτός μας μπορεί να ναι και ο χειρότερος εχθρός μας....το κλειδί και η απάντηση σε όλα αρκεί να τον εμπιστευτείς τυφλά...
και αυτός τους τιμώρησε με το χειρότερο τρόπο...να είναι απλά περιστασιακοί....

Μια παρτίδα.....!

Σαν πιόνι σε σκακιέρα....αυτό νιώθω....
Σαν πιόνι που αγωνίζεται να φτάσει στο τέλος....να νικήσει...την αντίπαλη ομάδα...τους εχθρούς...
Εχθρούς οικείους μα και ξένους...
Είμαι με τα λευκά...και προσπαθώ να νικήσω την κακία των ανθρώπων....τη μαυρίλα....
Και όταν τελειώνει η παρτίδα....τη μια νικάω την άλλη χάνω....
Τη μια είμαι ήρεμη...την άλλη αγρίμι....
Ασυμβίβαστη....
Και αρχίζει ένα λαβύρινθος που ψάχνω την έξοδο....και μπαίνω όλο και πιο βαθιά...
Γεμάτος στενά μα φως πουθενά...υπάρχουν αναλαμπές...μα χάνονται πριν χαθεί το φως της μέρας...
Και πάλι σκοτάδι...και ψάχνω...και υπομένω και επιμένω....να βρω την έξοδο....
Θα τη βρω και όταν την βρω θα παίξω μια παρτίδα σκάκι με αέρα νικητή....να είσαι εκεί.......!

Music Award!

H αγαπημένη Αναστασία μου έδωσε βραβειάκι για 5 τραγούδια που αγαπώ και την ευχαριστώ πολύ!!!!

Ας κάνω λοιπόν την αρχή.............!

Είναι από τα πολύ πολύ αγαπημένα μου τραγούδια....λατρεύω την εκτέλεση από linkin....μου θυμίζει όμορφα πράγματα και μου θυμίζει ένα αγαπημένο μου πρόσωπο.....

Όταν πρωτοβγήκε μου το αφιέρωσε το μωρό μου....από τότε το ακούω καθημερινά....! <3

Απλά δεν υπάρχει............

Ας πάμε και σε κάτι ελληνικό....το ακούω σε στιγμές που μου φαίνεται πως όλα μου πάνε στραβά...που κάτι με νευριάζει ή με στενοχωρεί.......και έτσι το λιώνω και νιώθω καλύτερα...

Γύρνα με στο χτες! θα μου θυμίζει πάντα ένα χωρισμό.....κάτι βράδια στο αμάξι που καθώς οδηγούσα έφερνε δάκρυα στα μάτια μου....άλλοτε δάκρυα άλλοτε ένα βούρκωμα...ανάμεικτα συναισθήματα.....που όμως αν και με συγκινούσε..... με τη μελωδία και μόνο.... ένιωθα πως δεν είμαι μόνη μου και ας ήξερα πως είμαι......!

Kαι θα τελειώσω με DEMY γιατί απλά αυτό το κομμάτι όσες φορές και να το πει....όσες διασκευές και να του κάνει θα ναι νούμερο ένα....αγαπώ και τις δύο εκδοχές αλλά η δεύτερη και το video clip μ αρέσουν περισσότερο....!

Αυτά είναι 5 από τα αγαπημένα μου τραγούδια....υπάρχουν και άλλα πολλά πολλά μακάρι να μπορούσα να τα βάλω όλα.....

Με τη σειρά μου κανονικά θα έπρεπε να παραδώσω το βραβείο σε άλλους blogger αλλά προτιμώ όποιος θέλει να το πάρει και να μου γράψει τα δικά του 5 αγαπημένα κομμάτια......! Οπότε όποιος/α θέλει ας κάνει την αντίστοιχη ανάρτηση....