Ξεσκονίζοντας

Kαμιά φορά με πιάνω να να ξεσκονίζω την παλιά μου ζωή...
Αυτή τη ζωή που διάλεγα πάντα λάθος... που τσάκιζα τα φτερά μου...
Που πονούσα και γελούσα ταυτόχρονα...( γιατί δεν ήξερα τι πρέπει να νιώσω )...
Τη ζωή που με γέμιζε θυμό.... μίσος....αισθήματα εκδίκησης....
Εμένα που έχω κλέψει αρκετές αγκαλιές χωρίς να δώσω τίποτα...
Που έπνιγα τα προβλήματα κλέβοντας ένα μόνο φιλί και μετά δεν ζητούσα τίποτα... γιατί απλά δεν ήθελα τίποτα πιο πέρα...
Που ερωτεύτηκα παράφορα μα έμεινα να κοιτάω τα κομμάτια μου....κλείνοντας την πόρτα της καρδιάς μου για καιρό...
Που γελούσα απλά γιατί έπρεπε... που κοιμόμουν μα μέσα μου πέθαινα...
Και μετά είπα να αλλάξω λιγάκι....και βρήκα κάποιον που με αιχμαλώτισε με μια του ματιά...
Ένα mini flash back έκανα για λίγο....
-Και όταν θα σε ρωτάνε αν έχεις παρελθόν να χαίρεσαι...
-Γιατί;
-Γιατί μπορείς να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους... να νιώθεις την αξία τους...
 Να χαίρεσαι όταν δίνεις δεύτερες ευκαιρίες σε φιλικό επίπεδο πάντα και να γυρνάς την πλάτη σου σε   αυτούς που δεν αξίζουν μία....ούτε γεια... και δεν είναι θέμα εγωισμού απλά κάποιοι άνθρωποι δεν αλλάζουν στο ελάχιστο....
Την επόμενη φορά που κάποιος θα σου μιλήσει για το παρελθόν μη διστάσεις, μην παραξενευτείς απλά απάντα... παρελθόν είναι έτσι κ αλλιώς....

~*Γιατί οι άνθρωποι είναι μαθήματα ζωής*~

Ψάχνοντας ανάμεσα σε "σκονισμένα" ποστ που δεν δημοσίευσα ποτέ για τον α ή β λόγο θα θελα να μοιραστώ μαζί σας ένα από αυτά.....
Το έγραψα στις 19 Ιουνίου 2010 και ώρα 6 και 21 pm....
Σήμερα έχω ένα καλό λόγο για τον καθένα....
Σε σένα που ήσουν το πρώτο κόλλημά μου ευχαριστώ που με άφησες να ζήσω 4 μήνες όπως ήθελα....
Σε σένα που μου έμαθες τι σημαίνει να ασχολούμαι με τα αγόρια ευχαριστώ για όλες τις διαχρονικές στιγμές...
Σε σένα που έγινες πραγματικότητα πολλές φορές σε εκτιμάω που με έκανες να νιώθω σημαντική.... Σε σένα που ήσουν πρόθυμος να με φροντίσεις αλλά ήμουν μικρή και δεν καταλάβαινα συγνώμη ήμουν άδικη....
 Σε σένα που με έβαλες στον κόσμο των μεγάλων σε θαυμάζω...τότε σε μίσησα τώρα σ'αγαπάω για όλα αυτά που είσαι...
Σε σένα που με διεκδίκησες σωστά και με έμαθες να σκέφτομαι θα πω είσαι απίστευτα τρελός.....
Σε σένα που προσπάθησα να αλλάξω τα γούστα μου ευχαριστώ που με ανέχτηκες.....
Σε σένα που μου έμαθες ότι δεν είμαστε ότι φαινόμαστε ευχαριστώ γιατί έμαθα να ξεχωρίζω τα είδη των ανθρώπων.....
Σε σένα που μου έδειξες τι θα πει καλοσύνη και πραγματική αγάπη θα σε θυμάμαι που ήσουν πρόθυμος να μου προσφέρεις πολλά και διάλεξα το τίποτα.....
Σε σένα που μου έδειξες πως οι καλλιτέχνες μπορούν να ναι υποκριτές δε σε κατηγορώ είναι θέμα ηλικίας......
Σε σένα που μου έμαθες τι θα πει περνάω καλά κυριολεκτικότατα και ανέβασες τα standart μου
τεράστιο ευχαριστώ....
 Σε σας που τολμήσατε να δοκιμάσετε ευχαριστώ ακόμα και αν δεν ήθελα τίποτα τελικά....
 Σε όλους εσάς ένα τεράστιο ευχαριστώ γιατί με κάνατε να είμαι αυτό που είμαι σήμερα......
 Μια πρόταση για κάποιους...ένα ευχαριστώ και ένα αντίο....Χ μπαίνει σήμερα σε όλο το παρελθόν....το Χ όχι της αναίρεσης αλλά το Χ που ευχαριστεί και αφήνει το μυαλό να πάει ένα βήμα πιο πέρα....