Παίζω με τα ζάρια του μυαλού μου....τα ρίχνω και κάνω βήματα σε μικρά τετραγωνάκια....
Κάνω βήματα και τσουπ....τετραγωνάκι που λέει : "αύριο ο μήνας έχει 1η...τράβηξε μία κάρτα" και κάνω κίνηση τραβώντας μια καρτούλα και ιδού: "Η μέρα έφτασε.... το αγαπημένο σου πρόσωπο θα μπει στο στρατό....κάνε υπομονή και συνέχισε...."
Ρίχνω τα ζάρια ακόμα μια....αλλά δεν κάνω βήμα πιο κει....ξαναδιαβάζω την καρτούλα....
Θέλω να κλάψω.... πως είναι να μην ακούς το μωρό σου πριν πας για ύπνο;
Πως είναι να στέλνεις μήνυμα και να μην παίρνεις απάντηση;
Πως είναι να είσαι στενοχωρημένη και να μην μπορείς να τον πάρεις τηλ. και να τα ξεχάσεις όλα....;;
Και κάπου εδώ πετάω τα ζάρια...αρνούμαι να παίξω το παιχνίδι αυτό....αφήνω ένα δάκρυ να μου θυμίσει πως έρχονται δύσκολες μέρες και μετά χαμογελώ....γιατί τον κουβαλάω συνέχεια μαζί μου και δεν μετράει τίποτα τ άλλο.....μονάχα να τον αισθάνομαι μαζί μου......!
όμορφα λόγια...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ! :)
ΔιαγραφήΜη με παρεξηγήσεις, ίσως ακουστούν λίγο "κακές" οι απαντήσεις, αλλά αυτές έδωσα εγώ κάποια χρόνια πριν όταν αναγκάστικα σε τέτοιες απώλειες, είτε όντας εγώ στο στρατό είτε από άλλους λόγους.
ΑπάντησηΔιαγραφή- Πως είναι να μην ακούς το μωρό σου πριν πας για ύπνο;
- Άσχημο αλλά αυτό το πριν πας για ύπνο δεν έχει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα... Κάποιες φορές χρειάζεται να μην ακούσεις κανένα παρά μόνο τις σκέψεις σου...
- Πως είναι να στέλνεις μήνυμα και να μην παίρνεις απάντηση;
- Εξαρτάται, να μην παίρνεις καθόλου ή να μην παίρνεις την ώρα που τη θες; Γιατί το πρώτο είναι άσχημο επίσης, αλλά το δεύτερο είναι λογικό και συμβαίνει... Η σκέψη δε μετριέται με μηνύματα...
- Πως είναι να είσαι στενοχωρημένη και να μην μπορείς να τον πάρεις τηλ. και να τα ξεχάσεις όλα....;;
- Επίσης επώδυνο, αλλά καλύτερο ακόμα, να μπορείς να ξεπερνάς τη στεναχώρια μόνη σου και να είσαι καλά για όποιον είναι δίπλα σου. Ένα τηλέφωνο δε πρέπει να είναι γιατρικό, γιατί όταν κλείνει η γραμμή, άντε μια ώρα μετά, η στεναχώρια επιστρέφει..
Έτσι πρέπει να κουβαλάμε όλοι τους ανθρώπους μας και να παγώνουμε το χρόνο κάποιες φορές... "της αγάπης την ουσία, τη μετρώ στην απουσία". Για καλό λόγο τον έγραψαν το στίχο, θαρρώ...
Δεν μου ακούστηκαν "κακές" ίσα ίσα.... Συμφωνώ απόλυτα στα όσα λες...ειδικά στο ότι η σκέψη δε μετριέται σε μηνύματα....
ΔιαγραφήΑπλά το ποστ γράφτηκε κάτω από έντονα συναισθηματική φόρτιση...ευχαριστώ πάντως!
γι αυτο χαιρομαι ρε χρυσαφη οταν μπαινω εδω, γιατι παντα εισαι χαρουμενη, γιατι χαμογελαω κι εγω!φιλακια!
ΑπάντησηΔιαγραφήTo πάντα είμαι χαρούμενη δεν ξέρω που το βρήκες....ίσως γιατί μέσα στη μαυρίλα υπάρχει και μια αχτίδα φωτός!!!:)
Διαγραφήείναι κάτι που δε μπορείς να αλλάξεις.. ^
ΑπάντησηΔιαγραφήαλλά πολλές φορές, ο στρατός και οι δυσκολες καταστάσεις γενικότερα, δυναμώνουν τις σχέσεις^
έτσι αισιοδοξα να σκέφτεσαι και όλα θα πάνε καλά.. :)
καλό βραδυ^
Έτσι είναι....Καλό Βράδυ...:)))
Διαγραφή