~*Γιατί οι άνθρωποι είναι μαθήματα ζωής*~

Ψάχνοντας ανάμεσα σε "σκονισμένα" ποστ που δεν δημοσίευσα ποτέ για τον α ή β λόγο θα θελα να μοιραστώ μαζί σας ένα από αυτά.....
Το έγραψα στις 19 Ιουνίου 2010 και ώρα 6 και 21 pm....
Σήμερα έχω ένα καλό λόγο για τον καθένα....
Σε σένα που ήσουν το πρώτο κόλλημά μου ευχαριστώ που με άφησες να ζήσω 4 μήνες όπως ήθελα....
Σε σένα που μου έμαθες τι σημαίνει να ασχολούμαι με τα αγόρια ευχαριστώ για όλες τις διαχρονικές στιγμές...
Σε σένα που έγινες πραγματικότητα πολλές φορές σε εκτιμάω που με έκανες να νιώθω σημαντική.... Σε σένα που ήσουν πρόθυμος να με φροντίσεις αλλά ήμουν μικρή και δεν καταλάβαινα συγνώμη ήμουν άδικη....
 Σε σένα που με έβαλες στον κόσμο των μεγάλων σε θαυμάζω...τότε σε μίσησα τώρα σ'αγαπάω για όλα αυτά που είσαι...
Σε σένα που με διεκδίκησες σωστά και με έμαθες να σκέφτομαι θα πω είσαι απίστευτα τρελός.....
Σε σένα που προσπάθησα να αλλάξω τα γούστα μου ευχαριστώ που με ανέχτηκες.....
Σε σένα που μου έμαθες ότι δεν είμαστε ότι φαινόμαστε ευχαριστώ γιατί έμαθα να ξεχωρίζω τα είδη των ανθρώπων.....
Σε σένα που μου έδειξες τι θα πει καλοσύνη και πραγματική αγάπη θα σε θυμάμαι που ήσουν πρόθυμος να μου προσφέρεις πολλά και διάλεξα το τίποτα.....
Σε σένα που μου έδειξες πως οι καλλιτέχνες μπορούν να ναι υποκριτές δε σε κατηγορώ είναι θέμα ηλικίας......
Σε σένα που μου έμαθες τι θα πει περνάω καλά κυριολεκτικότατα και ανέβασες τα standart μου
τεράστιο ευχαριστώ....
 Σε σας που τολμήσατε να δοκιμάσετε ευχαριστώ ακόμα και αν δεν ήθελα τίποτα τελικά....
 Σε όλους εσάς ένα τεράστιο ευχαριστώ γιατί με κάνατε να είμαι αυτό που είμαι σήμερα......
 Μια πρόταση για κάποιους...ένα ευχαριστώ και ένα αντίο....Χ μπαίνει σήμερα σε όλο το παρελθόν....το Χ όχι της αναίρεσης αλλά το Χ που ευχαριστεί και αφήνει το μυαλό να πάει ένα βήμα πιο πέρα....