Κάπως έτσι είναι η ψυχή μου τώρα...αυτή ακριβώς τη στιγμή....έχει ανοίξει τις πόρτες...άφησε όλους του επιβάτες να βγουν...μένει μόνο ένας...
σε διώχνω καλέ μου..σε αφήνω να φύγεις...αυτό δεν ήθελες;;;είσαι ελεύθερος λοιπόν...
μη σε νοιάζει για μένα...η ζωή μου πάντα ένα τρένο ήταν...μόνο που τώρα θα μείνει άδειο-κενό-βρώμικο...βρώμικο γιατί έκλεισα τα μάτια και λέρωσα την ψυχή μου...εκεί με καταδίκασες να μένω με τα κομμάτια μόνη μου...με το κενό που δημιούργησες και να περιμένω μπας και φανεί κάποιος να δώσει πάλι χρώμα..γιατί τώρα όλα μοιάζουν γκρι!!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου