Όταν ο γκρεμός είναι μες στα πόδια μου... Όταν τίποτα δε φαίνεται ικανό να με σώσει... Τότε ξυπνάει πάντα μέσα μου μια ελπίδα...
Σάββατο 14 Απριλίου 2012
Τετάρτη 11 Απριλίου 2012
*~Surprise~*
Και αν λένε πως τα πιο ωραία συμβαίνουν εκεί που δεν τα περιμένεις τότε έχουν απόλυτο δίκιο....
Όταν ζεις και επιμένεις....περιμένεις....
Περνούν τα βράδια, οι ώρες, τα λεπτά....
Τι και αν σου λείπει , του λείπεις...η απόσταση μεγάλη....
Μα φτάνουν μερικές μονάχα ώρες να τα αλλάξουν όλα....
Μια έκπληξη που περιμένει ενώ εσύ κοιμάσαι είναι αρκετή να κάνει την ανατροπή....
"Καφές στις 2" ....ένα μήνυμα που σε βάζει σε σκέψεις....
Αρχίζεις και ενώνεις τα γεγονότα σαν μικρά κομμάτια ενός παζλ....που κρύβει την έκπληξη....
Η εικόνα θολή....λείπει ένα κομμάτι....αυτό το ένα που θα σε σιγουρέψει.....
Φεύγεις να το αναζητήσεις....στις 2 και κάτι...τέρμα το γκάζι....σα να επείγει...(μα επείγει)
Παρκάρεις στην πρώτη κοντινή θέση....και τα βήματα γοργά....το χαμόγελο έχει αρχίσει ήδη να φαίνεται.... συγκρατείσαι...-μη σε περάσουν και για χαζοχαρούμενο δεν λέει-....
Και ναι το κομμάτι είναι εκεί....συλλεκτικό και ανεκτίμητο.....αναντικατάστατο....
Ακτινοβολεί....και περπατάς πιο γρήγορα κατά πάνω του....
Η έκπληξη αποκαλύφθηκε.....
Απόσταση δεν υπάρχει πια....μόνο εσύ και αυτός μαζί.......
Γιατί όπου η απόσταση τελειώνει αρχίζει το μαζί......
Και ξαναζεί το όνειρο από την αρχή.......
Και γεμίζει ξαφνικά η ζωή σου με πολύχρωμα χρώματα.....
Σαν ένα ουράνιο τόξο.....και ζεις κάτι μέρες που θα θέλες να παγώσεις το χρόνο να είναι έτσι κάθε μέρα....
Και έρχεται η μέρα που πρέπει να φύγει.....
Ξέρεις θα συγκινηθείς....όχι επίτηδες, ούτε από ανάγκη.... αλλά επειδή έτσι είσαι εσύ...
Και φτάνει η μέρα Τετάρτη και η ώρα 8 και πρέπει να αγκαλιαστείτε και να τραβήξει ο καθένας το δρόμο του..... πάντα προσωρινά.... αλλά πάντα με ένα ύφος στα μάτια... "δεν θέλω να φύγεις" και ένα "θέλω να μείνω"....τη μια από τη δική σου μεριά μετεφρασμένα, την άλλη από τη δική του....
Και προσπαθείς να φύγεις χωρίς κλάματα... αλλά δεν μπορείς.... φαίνεσαι....τι και αν κρύβεσαι τα μάτια σου οι προδότες σου....
Εκείνος επιβιβάζεται και εσύ με δυνατή μουσική αφήνεις ένα δάκρυ να κυλήσει.....
Παίρνεις βαθιές ανάσες.... και σκέφτεσαι "είναι ότι πιο ωραίο έχει κάνει ποτέ κάποιος για μένα"
Γυρνάς σπίτι ψάχνοντας τη μυρωδιά του...μα κυρίως την αύρα του....
Τη ζεστασιά του.... την παρέα του.... και νιώθεις μόνη αλλά θα το αντέξεις πάντα αντέχεις....
Έφτασες πολύ μακριά για να τα παρατήσεις τώρα... και χαμογελάς για εκείνον....
Και θυμάσαι τα λόγια του "σήμερα είσαι πολύ όμορφη, πιο όμορφη από ποτέ"....
Και θες να φωνάξεις...."γύρνα πίσω, μόνο μαζί σου ξαναζώ"......και ας μη σε ακούσει κανείς.....
Και φωνάζεις "σε λατρεύω" , "σε νοιάζομαι", "να προσέχεις".......
Και μέσα σε όλα ψιθυρίζεις κάτι που σκέφτεσαι καιρό τώρα.....
" είσαι η μεγαλύτερη αλήθεια που κοίταξα ποτέ κατάματα " .......
ματάρες μου <3
Όταν ζεις και επιμένεις....περιμένεις....
Περνούν τα βράδια, οι ώρες, τα λεπτά....
Τι και αν σου λείπει , του λείπεις...η απόσταση μεγάλη....
Μα φτάνουν μερικές μονάχα ώρες να τα αλλάξουν όλα....
Μια έκπληξη που περιμένει ενώ εσύ κοιμάσαι είναι αρκετή να κάνει την ανατροπή....
"Καφές στις 2" ....ένα μήνυμα που σε βάζει σε σκέψεις....
Αρχίζεις και ενώνεις τα γεγονότα σαν μικρά κομμάτια ενός παζλ....που κρύβει την έκπληξη....
Η εικόνα θολή....λείπει ένα κομμάτι....αυτό το ένα που θα σε σιγουρέψει.....
Φεύγεις να το αναζητήσεις....στις 2 και κάτι...τέρμα το γκάζι....σα να επείγει...(μα επείγει)
Παρκάρεις στην πρώτη κοντινή θέση....και τα βήματα γοργά....το χαμόγελο έχει αρχίσει ήδη να φαίνεται.... συγκρατείσαι...-μη σε περάσουν και για χαζοχαρούμενο δεν λέει-....
Και ναι το κομμάτι είναι εκεί....συλλεκτικό και ανεκτίμητο.....αναντικατάστατο....
Ακτινοβολεί....και περπατάς πιο γρήγορα κατά πάνω του....
Η έκπληξη αποκαλύφθηκε.....
Απόσταση δεν υπάρχει πια....μόνο εσύ και αυτός μαζί.......
Γιατί όπου η απόσταση τελειώνει αρχίζει το μαζί......
Και ξαναζεί το όνειρο από την αρχή.......
Και γεμίζει ξαφνικά η ζωή σου με πολύχρωμα χρώματα.....
Σαν ένα ουράνιο τόξο.....και ζεις κάτι μέρες που θα θέλες να παγώσεις το χρόνο να είναι έτσι κάθε μέρα....
Και έρχεται η μέρα που πρέπει να φύγει.....
Ξέρεις θα συγκινηθείς....όχι επίτηδες, ούτε από ανάγκη.... αλλά επειδή έτσι είσαι εσύ...
Και φτάνει η μέρα Τετάρτη και η ώρα 8 και πρέπει να αγκαλιαστείτε και να τραβήξει ο καθένας το δρόμο του..... πάντα προσωρινά.... αλλά πάντα με ένα ύφος στα μάτια... "δεν θέλω να φύγεις" και ένα "θέλω να μείνω"....τη μια από τη δική σου μεριά μετεφρασμένα, την άλλη από τη δική του....
Και προσπαθείς να φύγεις χωρίς κλάματα... αλλά δεν μπορείς.... φαίνεσαι....τι και αν κρύβεσαι τα μάτια σου οι προδότες σου....
Εκείνος επιβιβάζεται και εσύ με δυνατή μουσική αφήνεις ένα δάκρυ να κυλήσει.....
Παίρνεις βαθιές ανάσες.... και σκέφτεσαι "είναι ότι πιο ωραίο έχει κάνει ποτέ κάποιος για μένα"
Γυρνάς σπίτι ψάχνοντας τη μυρωδιά του...μα κυρίως την αύρα του....
Τη ζεστασιά του.... την παρέα του.... και νιώθεις μόνη αλλά θα το αντέξεις πάντα αντέχεις....
Έφτασες πολύ μακριά για να τα παρατήσεις τώρα... και χαμογελάς για εκείνον....
Και θυμάσαι τα λόγια του "σήμερα είσαι πολύ όμορφη, πιο όμορφη από ποτέ"....
Και θες να φωνάξεις...."γύρνα πίσω, μόνο μαζί σου ξαναζώ"......και ας μη σε ακούσει κανείς.....
Και φωνάζεις "σε λατρεύω" , "σε νοιάζομαι", "να προσέχεις".......
Και μέσα σε όλα ψιθυρίζεις κάτι που σκέφτεσαι καιρό τώρα.....
" είσαι η μεγαλύτερη αλήθεια που κοίταξα ποτέ κατάματα " .......
ματάρες μου <3
Κυριακή 1 Απριλίου 2012
Someday my Friend....someday!
Θα μείνω στα κρυφά εκεί σε μια γωνία....θα κρυφοκοιτάζω την ευτυχία σου....σιωπηλά...
Θα χαίρομαι που επιτέλους βρήκες κάτι να σε γεμίζει.... να ξεχάσεις τους λόγους που σε κάνουν σαρκαστικό απέναντί μου και να μου σκάσεις ένα χαμόγελο....να είσαι ο παλιός καλός φίλος που ξέρω....και που ξέρεις ίσως κάποτε βρεις τη δύναμη να αποβάλλεις από μέσα σου όλα όσα σε πληγώνουν....όλα όσα σε κάνουν να φέρεσαι εγωιστικά....ως τότε απόλαυσε το φτερωτό αγγελάκι που σε χτύπησε και σένα και join the club....! χεχε
Θα χαίρομαι που επιτέλους βρήκες κάτι να σε γεμίζει.... να ξεχάσεις τους λόγους που σε κάνουν σαρκαστικό απέναντί μου και να μου σκάσεις ένα χαμόγελο....να είσαι ο παλιός καλός φίλος που ξέρω....και που ξέρεις ίσως κάποτε βρεις τη δύναμη να αποβάλλεις από μέσα σου όλα όσα σε πληγώνουν....όλα όσα σε κάνουν να φέρεσαι εγωιστικά....ως τότε απόλαυσε το φτερωτό αγγελάκι που σε χτύπησε και σένα και join the club....! χεχε
Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012
Δημιουργώντας το κενό ~*~
Υπάρχουν άνθρωποι που δε θα φύγουν ποτέ μακριά από αυτό που θέλουν για να έχουν την πιθανότητα να αποκτήσουν αυτό που αξίζουν....
Και όπως λέει το ρητό....αν δεν έχεις τη δύναμη να χάσεις από τα μάτια σου την ακτή δεν πρόκειται ποτέ να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς...
Η αφορμή μου ήρθε από άτομα που βλέπω γύρω μου απαγκυστρωμένα πάνω σε πλάτες ανθρώπων που ποσός ενδιαφέρονται για το αν αυτοί που πιάστηκαν στις πλάτες τους ζουν ή πεθαίνουν....
Βλέπω άτομα να αναλώνονται σε ανθρώπους που είναι αναμφίβολο αν πραγματικά τους γεμίζουν δημιουργώντας στον εαυτό τους μια επίπλαστη εικόνα του τι σημαίνει αγάπη χωρίς να αντιλαμβάνονται πως απλά εξαρτώνται από ένα άτομο γιατί απλά τους βολεύει....
Φοβούνται αν όχι τον εαυτό τους την ίδια τη ζωή....φοβούνται να χάσουν από την οπτική τους αυτό το άτομο πιστεύοντας πως θα καταρεύσει και η ζωή τους...
Και ενώ φοβούνται περνούν οι μήνες , τα χρόνια αν θέλεις, και ξαφνικά το μόνο που έχουν δημιουργήσει είναι ένα απέραντο κενό στην ψυχή τους και τα αισθηματά τους...που ζουν για λίγες μόνο ώρες...τις ώρες που αυτοί και το άτομο στο οποίο εθίστηκαν είναι μαζί τους....και μετά απλά όλα εξατμίζονται....μετά καθένας τη ζωή του...ώσπου να ανταμωθούν ξανά....
Φόβος-εξάρτιση-εξάτμιση.....ένας φαύλος κύκλος που δεν τελειώνει....και δεν τελειώνει γιατί δεν εμπιστέυτηκαν ποτέ τον εαυτό τους....και ξέχασαν πως ο εαυτός μας μπορεί να ναι και ο χειρότερος εχθρός μας....το κλειδί και η απάντηση σε όλα αρκεί να τον εμπιστευτείς τυφλά...
και αυτός τους τιμώρησε με το χειρότερο τρόπο...να είναι απλά περιστασιακοί....
Και όπως λέει το ρητό....αν δεν έχεις τη δύναμη να χάσεις από τα μάτια σου την ακτή δεν πρόκειται ποτέ να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς...
Η αφορμή μου ήρθε από άτομα που βλέπω γύρω μου απαγκυστρωμένα πάνω σε πλάτες ανθρώπων που ποσός ενδιαφέρονται για το αν αυτοί που πιάστηκαν στις πλάτες τους ζουν ή πεθαίνουν....
Βλέπω άτομα να αναλώνονται σε ανθρώπους που είναι αναμφίβολο αν πραγματικά τους γεμίζουν δημιουργώντας στον εαυτό τους μια επίπλαστη εικόνα του τι σημαίνει αγάπη χωρίς να αντιλαμβάνονται πως απλά εξαρτώνται από ένα άτομο γιατί απλά τους βολεύει....
Φοβούνται αν όχι τον εαυτό τους την ίδια τη ζωή....φοβούνται να χάσουν από την οπτική τους αυτό το άτομο πιστεύοντας πως θα καταρεύσει και η ζωή τους...
Και ενώ φοβούνται περνούν οι μήνες , τα χρόνια αν θέλεις, και ξαφνικά το μόνο που έχουν δημιουργήσει είναι ένα απέραντο κενό στην ψυχή τους και τα αισθηματά τους...που ζουν για λίγες μόνο ώρες...τις ώρες που αυτοί και το άτομο στο οποίο εθίστηκαν είναι μαζί τους....και μετά απλά όλα εξατμίζονται....μετά καθένας τη ζωή του...ώσπου να ανταμωθούν ξανά....
Φόβος-εξάρτιση-εξάτμιση.....ένας φαύλος κύκλος που δεν τελειώνει....και δεν τελειώνει γιατί δεν εμπιστέυτηκαν ποτέ τον εαυτό τους....και ξέχασαν πως ο εαυτός μας μπορεί να ναι και ο χειρότερος εχθρός μας....το κλειδί και η απάντηση σε όλα αρκεί να τον εμπιστευτείς τυφλά...
και αυτός τους τιμώρησε με το χειρότερο τρόπο...να είναι απλά περιστασιακοί....
Σάββατο 3 Μαρτίου 2012
Μια παρτίδα.....!
Σαν πιόνι σε σκακιέρα....αυτό νιώθω....
Σαν πιόνι που αγωνίζεται να φτάσει στο τέλος....να νικήσει...την αντίπαλη ομάδα...τους εχθρούς...
Εχθρούς οικείους μα και ξένους...
Είμαι με τα λευκά...και προσπαθώ να νικήσω την κακία των ανθρώπων....τη μαυρίλα....
Και όταν τελειώνει η παρτίδα....τη μια νικάω την άλλη χάνω....
Τη μια είμαι ήρεμη...την άλλη αγρίμι....
Ασυμβίβαστη....
Και αρχίζει ένα λαβύρινθος που ψάχνω την έξοδο....και μπαίνω όλο και πιο βαθιά...
Γεμάτος στενά μα φως πουθενά...υπάρχουν αναλαμπές...μα χάνονται πριν χαθεί το φως της μέρας...
Και πάλι σκοτάδι...και ψάχνω...και υπομένω και επιμένω....να βρω την έξοδο....
Θα τη βρω και όταν την βρω θα παίξω μια παρτίδα σκάκι με αέρα νικητή....να είσαι εκεί.......!
Σαν πιόνι που αγωνίζεται να φτάσει στο τέλος....να νικήσει...την αντίπαλη ομάδα...τους εχθρούς...
Εχθρούς οικείους μα και ξένους...
Είμαι με τα λευκά...και προσπαθώ να νικήσω την κακία των ανθρώπων....τη μαυρίλα....
Και όταν τελειώνει η παρτίδα....τη μια νικάω την άλλη χάνω....
Τη μια είμαι ήρεμη...την άλλη αγρίμι....
Ασυμβίβαστη....
Και αρχίζει ένα λαβύρινθος που ψάχνω την έξοδο....και μπαίνω όλο και πιο βαθιά...
Γεμάτος στενά μα φως πουθενά...υπάρχουν αναλαμπές...μα χάνονται πριν χαθεί το φως της μέρας...
Και πάλι σκοτάδι...και ψάχνω...και υπομένω και επιμένω....να βρω την έξοδο....
Θα τη βρω και όταν την βρω θα παίξω μια παρτίδα σκάκι με αέρα νικητή....να είσαι εκεί.......!
Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012
Music Award!
H αγαπημένη Αναστασία μου έδωσε βραβειάκι για 5 τραγούδια που αγαπώ και την ευχαριστώ πολύ!!!!
Όταν πρωτοβγήκε μου το αφιέρωσε το μωρό μου....από τότε το ακούω καθημερινά....! <3
Ας πάμε και σε κάτι ελληνικό....το ακούω σε στιγμές που μου φαίνεται πως όλα μου πάνε στραβά...που κάτι με νευριάζει ή με στενοχωρεί.......και έτσι το λιώνω και νιώθω καλύτερα...
Γύρνα με στο χτες! θα μου θυμίζει πάντα ένα χωρισμό.....κάτι βράδια στο αμάξι που καθώς οδηγούσα έφερνε δάκρυα στα μάτια μου....άλλοτε δάκρυα άλλοτε ένα βούρκωμα...ανάμεικτα συναισθήματα.....που όμως αν και με συγκινούσε..... με τη μελωδία και μόνο.... ένιωθα πως δεν είμαι μόνη μου και ας ήξερα πως είμαι......!
Ας κάνω λοιπόν την αρχή.............!
Είναι από τα πολύ πολύ αγαπημένα μου τραγούδια....λατρεύω την εκτέλεση από linkin....μου θυμίζει όμορφα πράγματα και μου θυμίζει ένα αγαπημένο μου πρόσωπο.....
Απλά δεν υπάρχει............
Ας πάμε και σε κάτι ελληνικό....το ακούω σε στιγμές που μου φαίνεται πως όλα μου πάνε στραβά...που κάτι με νευριάζει ή με στενοχωρεί.......και έτσι το λιώνω και νιώθω καλύτερα...
Γύρνα με στο χτες! θα μου θυμίζει πάντα ένα χωρισμό.....κάτι βράδια στο αμάξι που καθώς οδηγούσα έφερνε δάκρυα στα μάτια μου....άλλοτε δάκρυα άλλοτε ένα βούρκωμα...ανάμεικτα συναισθήματα.....που όμως αν και με συγκινούσε..... με τη μελωδία και μόνο.... ένιωθα πως δεν είμαι μόνη μου και ας ήξερα πως είμαι......!
Kαι θα τελειώσω με DEMY γιατί απλά αυτό το κομμάτι όσες φορές και να το πει....όσες διασκευές και να του κάνει θα ναι νούμερο ένα....αγαπώ και τις δύο εκδοχές αλλά η δεύτερη και το video clip μ αρέσουν περισσότερο....!
Αυτά είναι 5 από τα αγαπημένα μου τραγούδια....υπάρχουν και άλλα πολλά πολλά μακάρι να μπορούσα να τα βάλω όλα.....
Με τη σειρά μου κανονικά θα έπρεπε να παραδώσω το βραβείο σε άλλους blogger αλλά προτιμώ όποιος θέλει να το πάρει και να μου γράψει τα δικά του 5 αγαπημένα κομμάτια......! Οπότε όποιος/α θέλει ας κάνει την αντίστοιχη ανάρτηση....
Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012
Βραβειάκι!
Ηλιάνα μουυυυ ευχαριστώ πάρα πολύ...με τιμά ιδιαίτερα να με συγκαταλέγεις ανάμεσα στα φιλαράκια σου στη blogosfaira....
Έχω βραβειάκι απ ότι καταλάβατε αγαπημένοι μου.....και πρέπει να γράψω κάποια πράγματα που αγαπώ....
Αγαπώ το γαλάζιο του ουρανού.....μαζί με το φως του ήλιου.....
Αγαπώ τα χαμόγελα...τα αληθινά χαμόγελα... :)
Αγαπώ τις αγκαλιές...γιατί νιώθω πως είναι ευεργετικές....
Αγαπώ το μπλε της θάλασσας που με ταξιδεύει....
Αγαπώ τα γλυκά......
Aγαπώ το χαμόγελό του.......
Με τη σειρά μου θα παραδώσω το βραβειάκι στα εξής blog:
Αθεράπευτα Αθεράπευτη
Η εκδίκηση της ξανθιάς
Αυτή που περνάει
Biscoto
Magic Is Everywhere
A falling star
Mικρές Θεωρίες
Με καφέ και τσιγάρο
Ο λαβύρινθος της ψυχής
Έχω βραβειάκι απ ότι καταλάβατε αγαπημένοι μου.....και πρέπει να γράψω κάποια πράγματα που αγαπώ....
Αγαπώ το γαλάζιο του ουρανού.....μαζί με το φως του ήλιου.....
Αγαπώ τα χαμόγελα...τα αληθινά χαμόγελα... :)
Αγαπώ τις αγκαλιές...γιατί νιώθω πως είναι ευεργετικές....
Αγαπώ το μπλε της θάλασσας που με ταξιδεύει....
Αγαπώ τα γλυκά......
Aγαπώ το χαμόγελό του.......
Με τη σειρά μου θα παραδώσω το βραβειάκι στα εξής blog:
Αθεράπευτα Αθεράπευτη
Η εκδίκηση της ξανθιάς
Αυτή που περνάει
Biscoto
Magic Is Everywhere
A falling star
Mικρές Θεωρίες
Με καφέ και τσιγάρο
Ο λαβύρινθος της ψυχής
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





