Δημιουργώντας το κενό ~*~

Υπάρχουν άνθρωποι που δε θα φύγουν ποτέ μακριά από αυτό που θέλουν για να έχουν την πιθανότητα να αποκτήσουν αυτό που αξίζουν....
Και όπως λέει το ρητό....αν δεν έχεις τη δύναμη να χάσεις από τα μάτια σου την ακτή δεν πρόκειται ποτέ να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς...
Η αφορμή μου ήρθε από άτομα που βλέπω γύρω μου απαγκυστρωμένα πάνω σε πλάτες ανθρώπων που ποσός ενδιαφέρονται για το αν αυτοί που πιάστηκαν στις πλάτες τους ζουν ή πεθαίνουν....
Βλέπω άτομα να αναλώνονται σε ανθρώπους που είναι αναμφίβολο αν πραγματικά τους γεμίζουν δημιουργώντας στον εαυτό τους μια επίπλαστη εικόνα του τι σημαίνει αγάπη χωρίς να αντιλαμβάνονται πως απλά εξαρτώνται από ένα άτομο γιατί απλά τους βολεύει....
Φοβούνται αν όχι τον εαυτό τους την ίδια τη ζωή....φοβούνται να χάσουν από την οπτική τους αυτό το άτομο πιστεύοντας πως θα καταρεύσει και η ζωή τους...
Και ενώ φοβούνται περνούν οι μήνες , τα χρόνια αν θέλεις, και ξαφνικά το μόνο που έχουν δημιουργήσει είναι ένα απέραντο κενό στην ψυχή τους και τα αισθηματά τους...που ζουν για λίγες μόνο ώρες...τις ώρες που αυτοί και το άτομο στο οποίο εθίστηκαν είναι μαζί τους....και μετά απλά όλα εξατμίζονται....μετά καθένας τη ζωή του...ώσπου να ανταμωθούν ξανά....
Φόβος-εξάρτιση-εξάτμιση.....ένας φαύλος κύκλος που δεν τελειώνει....και δεν τελειώνει γιατί δεν εμπιστέυτηκαν ποτέ τον εαυτό τους....και ξέχασαν πως ο εαυτός μας μπορεί να ναι και ο χειρότερος εχθρός μας....το κλειδί και η απάντηση σε όλα αρκεί να τον εμπιστευτείς τυφλά...
και αυτός τους τιμώρησε με το χειρότερο τρόπο...να είναι απλά περιστασιακοί....