Και αν λένε πως τα πιο ωραία συμβαίνουν εκεί που δεν τα περιμένεις τότε έχουν απόλυτο δίκιο....
Όταν ζεις και επιμένεις....περιμένεις....
Περνούν τα βράδια, οι ώρες, τα λεπτά....
Τι και αν σου λείπει , του λείπεις...η απόσταση μεγάλη....
Μα φτάνουν μερικές μονάχα ώρες να τα αλλάξουν όλα....
Μια έκπληξη που περιμένει ενώ εσύ κοιμάσαι είναι αρκετή να κάνει την ανατροπή....
"Καφές στις 2" ....ένα μήνυμα που σε βάζει σε σκέψεις....
Αρχίζεις και ενώνεις τα γεγονότα σαν μικρά κομμάτια ενός παζλ....που κρύβει την έκπληξη....
Η εικόνα θολή....λείπει ένα κομμάτι....αυτό το ένα που θα σε σιγουρέψει.....
Φεύγεις να το αναζητήσεις....στις 2 και κάτι...τέρμα το γκάζι....σα να επείγει...(μα επείγει)
Παρκάρεις στην πρώτη κοντινή θέση....και τα βήματα γοργά....το χαμόγελο έχει αρχίσει ήδη να φαίνεται.... συγκρατείσαι...-μη σε περάσουν και για χαζοχαρούμενο δεν λέει-....
Και ναι το κομμάτι είναι εκεί....συλλεκτικό και ανεκτίμητο.....αναντικατάστατο....
Ακτινοβολεί....και περπατάς πιο γρήγορα κατά πάνω του....
Η έκπληξη αποκαλύφθηκε.....
Απόσταση δεν υπάρχει πια....μόνο εσύ και αυτός μαζί.......
Γιατί όπου η απόσταση τελειώνει αρχίζει το μαζί......
Και ξαναζεί το όνειρο από την αρχή.......
Και γεμίζει ξαφνικά η ζωή σου με πολύχρωμα χρώματα.....
Σαν ένα ουράνιο τόξο.....και ζεις κάτι μέρες που θα θέλες να παγώσεις το χρόνο να είναι έτσι κάθε μέρα....
Και έρχεται η μέρα που πρέπει να φύγει.....
Ξέρεις θα συγκινηθείς....όχι επίτηδες, ούτε από ανάγκη.... αλλά επειδή έτσι είσαι εσύ...
Και φτάνει η μέρα Τετάρτη και η ώρα 8 και πρέπει να αγκαλιαστείτε και να τραβήξει ο καθένας το δρόμο του..... πάντα προσωρινά.... αλλά πάντα με ένα ύφος στα μάτια... "δεν θέλω να φύγεις" και ένα "θέλω να μείνω"....τη μια από τη δική σου μεριά μετεφρασμένα, την άλλη από τη δική του....
Και προσπαθείς να φύγεις χωρίς κλάματα... αλλά δεν μπορείς.... φαίνεσαι....τι και αν κρύβεσαι τα μάτια σου οι προδότες σου....
Εκείνος επιβιβάζεται και εσύ με δυνατή μουσική αφήνεις ένα δάκρυ να κυλήσει.....
Παίρνεις βαθιές ανάσες.... και σκέφτεσαι "είναι ότι πιο ωραίο έχει κάνει ποτέ κάποιος για μένα"
Γυρνάς σπίτι ψάχνοντας τη μυρωδιά του...μα κυρίως την αύρα του....
Τη ζεστασιά του.... την παρέα του.... και νιώθεις μόνη αλλά θα το αντέξεις πάντα αντέχεις....
Έφτασες πολύ μακριά για να τα παρατήσεις τώρα... και χαμογελάς για εκείνον....
Και θυμάσαι τα λόγια του "σήμερα είσαι πολύ όμορφη, πιο όμορφη από ποτέ"....
Και θες να φωνάξεις...."γύρνα πίσω, μόνο μαζί σου ξαναζώ"......και ας μη σε ακούσει κανείς.....
Και φωνάζεις "σε λατρεύω" , "σε νοιάζομαι", "να προσέχεις".......
Και μέσα σε όλα ψιθυρίζεις κάτι που σκέφτεσαι καιρό τώρα.....
" είσαι η μεγαλύτερη αλήθεια που κοίταξα ποτέ κατάματα " .......
ματάρες μου <3
Όταν ζεις και επιμένεις....περιμένεις....
Περνούν τα βράδια, οι ώρες, τα λεπτά....
Τι και αν σου λείπει , του λείπεις...η απόσταση μεγάλη....
Μα φτάνουν μερικές μονάχα ώρες να τα αλλάξουν όλα....
Μια έκπληξη που περιμένει ενώ εσύ κοιμάσαι είναι αρκετή να κάνει την ανατροπή....
"Καφές στις 2" ....ένα μήνυμα που σε βάζει σε σκέψεις....
Αρχίζεις και ενώνεις τα γεγονότα σαν μικρά κομμάτια ενός παζλ....που κρύβει την έκπληξη....
Η εικόνα θολή....λείπει ένα κομμάτι....αυτό το ένα που θα σε σιγουρέψει.....
Φεύγεις να το αναζητήσεις....στις 2 και κάτι...τέρμα το γκάζι....σα να επείγει...(μα επείγει)
Παρκάρεις στην πρώτη κοντινή θέση....και τα βήματα γοργά....το χαμόγελο έχει αρχίσει ήδη να φαίνεται.... συγκρατείσαι...-μη σε περάσουν και για χαζοχαρούμενο δεν λέει-....
Και ναι το κομμάτι είναι εκεί....συλλεκτικό και ανεκτίμητο.....αναντικατάστατο....
Ακτινοβολεί....και περπατάς πιο γρήγορα κατά πάνω του....
Η έκπληξη αποκαλύφθηκε.....
Απόσταση δεν υπάρχει πια....μόνο εσύ και αυτός μαζί.......
Γιατί όπου η απόσταση τελειώνει αρχίζει το μαζί......
Και ξαναζεί το όνειρο από την αρχή.......
Και γεμίζει ξαφνικά η ζωή σου με πολύχρωμα χρώματα.....
Σαν ένα ουράνιο τόξο.....και ζεις κάτι μέρες που θα θέλες να παγώσεις το χρόνο να είναι έτσι κάθε μέρα....
Και έρχεται η μέρα που πρέπει να φύγει.....
Ξέρεις θα συγκινηθείς....όχι επίτηδες, ούτε από ανάγκη.... αλλά επειδή έτσι είσαι εσύ...
Και φτάνει η μέρα Τετάρτη και η ώρα 8 και πρέπει να αγκαλιαστείτε και να τραβήξει ο καθένας το δρόμο του..... πάντα προσωρινά.... αλλά πάντα με ένα ύφος στα μάτια... "δεν θέλω να φύγεις" και ένα "θέλω να μείνω"....τη μια από τη δική σου μεριά μετεφρασμένα, την άλλη από τη δική του....
Και προσπαθείς να φύγεις χωρίς κλάματα... αλλά δεν μπορείς.... φαίνεσαι....τι και αν κρύβεσαι τα μάτια σου οι προδότες σου....
Εκείνος επιβιβάζεται και εσύ με δυνατή μουσική αφήνεις ένα δάκρυ να κυλήσει.....
Παίρνεις βαθιές ανάσες.... και σκέφτεσαι "είναι ότι πιο ωραίο έχει κάνει ποτέ κάποιος για μένα"
Γυρνάς σπίτι ψάχνοντας τη μυρωδιά του...μα κυρίως την αύρα του....
Τη ζεστασιά του.... την παρέα του.... και νιώθεις μόνη αλλά θα το αντέξεις πάντα αντέχεις....
Έφτασες πολύ μακριά για να τα παρατήσεις τώρα... και χαμογελάς για εκείνον....
Και θυμάσαι τα λόγια του "σήμερα είσαι πολύ όμορφη, πιο όμορφη από ποτέ"....
Και θες να φωνάξεις...."γύρνα πίσω, μόνο μαζί σου ξαναζώ"......και ας μη σε ακούσει κανείς.....
Και φωνάζεις "σε λατρεύω" , "σε νοιάζομαι", "να προσέχεις".......
Και μέσα σε όλα ψιθυρίζεις κάτι που σκέφτεσαι καιρό τώρα.....
" είσαι η μεγαλύτερη αλήθεια που κοίταξα ποτέ κατάματα " .......
ματάρες μου <3

τι όμορφο :) εύχομαι να ζήσεις και άλλες πολλές τετοιες αναπάντεχες εκπλήξεις^
ΑπάντησηΔιαγραφήγιατι και εγώ συμφωνώ: τα καλύτερα έρχονται απο εκεί που δε το περιμένεις ^
Σε ευχαριστώ! :) :)
ΔιαγραφήΗ μεγαλύτερη αλήθεια που κοίταξες κατάματα...
ΑπάντησηΔιαγραφήαχ.
καλο σου πασχα φιλη μου
Επίσης καλές γιορτές! να περάσεις όμορφα! :)
Διαγραφήαυτο ειναι το μονο που φοβαμαι να μην γινει! ποτε! δεν θελω! φοβαμαι! :( <3 φιλακια καλο απογευμα! :*
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν καταλαβαίνω τι ακριβώς φοβάσαι;;;
Διαγραφήνα σας χωρίσει η απόσταση;
Αυτό το ξενύχτι κάτι μου θυμίζει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΒασικά αρμόζει σε μια δική μου,παλιά κατάσταση και τώρα η ανάρτηση σου με γύρισε καιρό πίσω!
τεσπαα καλή Ανάσταση(: