Αυτό το ποστ απευθύνεται σε μια blogοfriend που πριν από 22 ώρες με ένα δικό της post αποφάσισε να μας αποχαιρετήσει λέγοντας πως το μπλογκ της έφτασε στο τέλος της....Δεν ξέρω αν πρέπει, (ξέρω πως δεν θέλω)... μα ξέρω πως είναι από εκείνους τους ανθρώπους που αυτό που λένε αυτό κάνουν...
Κάποτε είχε και άλλο μπλογκ και το έκλεισε....γι αυτό ξέρω πως ακόμα και αν όλοι μαζί την παρακαλέσουμε να συνεχίσει να γράφει μπορεί και να μην πιάσει....γιατί θα κάνει το δικό της....
Εγώ απλά θέλω να της πω ότι ναι... με έχω πιάσει και μένα καμιά φορά να συμπάσχω με άλλους, να θυμάμαι τα προβλήματά μου όταν προσπαθώ να τα ξεχάσω, με έχω πιάσει να απέχω από εδώ μέσα για αυτούς και άλλους πολλούς λόγους, μα κάθε φορά που νιώθω μοναξιά αναζητώ κάτι καινούργιο στα post αυτών που με διαβάζουν... για να πω και εγώ τη γνώμη μου και να νιώσω πως πάλι κάπου κάπως έχουμε κάτι κοινό....
Και ναι με έχω πιάσει κάθε που είχα ένα πρόβλημα ακόμα και νέο ποστ να μην είχες να μπαίνω και να διαβάζω κάτι από τα παλιά σου και να νιώθω καλύτερα... δεν το κατάλαβα ποτέ και δεν προσπάθησα να το εξηγήσω.... ίσως γιατί σε ένιωσα φίλη μου και ας μη σε ξέρω... και ας μη σε μάθω...(ή μήπως φταίει ότι γεννηθήκαμε την ίδια μέρα στον ίδιο μήνα με διαφορά 2 χρονάκια; - χαμογελάκια )
Εδώ μέσα έτσι και αλλιώς μπορεί να μη γνωρίσεις ποτέ το περιτύλιγμα κάποιου θα γνωρίσεις όμως την ψυχή του... (μπορεί να ξέρεις κάποιον για χρόνια και να σου είναι ουσιαστικά άγνωστος...)
Και με αυτό θέλω να πω πως τόσα χρόνια έχω διαβάσει κομμάτια της ψυχής σου και έχω βρεθεί να σε θαυμάζω....να αντλώ δύναμη από αυτά....
Να μου αποδεικνύεις πόσο ξένοι είμαστε μεταξύ μας όλοι και πόσα ίδια βήματα μπορούμε να ακολουθούμε...
Δεν είσαι μερικές λέξεις και φράσεις στην οθόνη.... είσαι κάτι παραπάνω από αυτά, είσαι εσύ....η ψυχή σου.... μη το ξεχάσεις.....
Μάλλον ήρθε η ώρα να κλείσω αυτό το ποστ δεν μ' αρέσουν οι μελοδραματισμοί.... (φύση του Υδροχόου.... ;))
Υ.Σ. Καλή τύχη στον καινούργιο κύκλο που ανοίγεις στη ζωή σου...
Εμείς εδώ θα περιμένουμε να αλλάξεις γνώμη ή να μας καθοδηγήσεις σε κάποιο νέο blog σου για την καινούργια αρχή στη ζωή σου.... ακόμα και αν αυτό αργήσει....! Σε φιλώ!!!
Πολύ γλυκό, πολύ αληθινό ποστ:) Δε με ξέρετε και ίσως θυμίσω κάτι σε stalker, αλλά έχω πιάσει κι εγώ τον εαυτό μου να ανατρέχω σε παλιές τις αναρτήσεις για να πάρω δύναμη σε στιγμές γιατί ταυτιζόμουν σε πολλές καταστάσεις..κι ακόμα τις έδειχνα σε φίλους μου για να συμεριστούν το "ουαου πώς γίνεται να είναι τόσο μέσα στο μυαλό μου (ή και στην ψυχή μου τελικά)" και με βοήθησες ακόμα να δω μια σχέση ζωής αλλιώς με το "Τι συμβαίνει τελικά?*"
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο και με το Υ.Γ. ελπίζοντας πιο πολύ στο να μην αλλάξεις γνώμη γιατί όπως και να χει είναι κομμάτι σου! Μην το πετάξεις!
Είμαστε όλοι διαφορετικοί μα οι εμπειρίες μοιάζουν.... ας το σκεφτούμε....
ΔιαγραφήΥ.Σ. --> Πιστεύω πως ήθελες να πεις "να αλλάξει γμώμη" για να συνεχίσουμε να τη διαβάζουμε..... :) :*
Πραγματικά πόσο ισχύει! Οι εμπειρίες μας είναι που μοιάζουν και μας ενώνουν:)
ΔιαγραφήΥ.Γ. ναι ναιι, αυθαίρετα μπήκε εκεί αυτό το "μην" :)
Δεν το πιστεύω!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε συγκίνησες, μόλις μπω απο τον υπολογιστή γιατι τώρα είμαι απο κινητο θα σου γράψω!!
Ευχαριστω ΤΌΣΟ ΠΟΛΥ, να ΤΌΣΟ!
Το χρειαζόμουν!!
Θα περιμένω....
ΔιαγραφήΊσως να μη κατάφερα να βρω πολύ όμορφα λόγια και φράσεις, ίσως να μην αποτύπωσα όλες τις σκέψεις....αλλά μου αρκεί που χάρηκες....
p.s.αν θελήσεις να κρατήσεις το ποστ σε αρχείο επειδή έχω κλειδώσει το copy-paste ζήτα μου να το ανοίξω.
Σε φιλώ! :*
Ειλικρινά οι τελευταίες μέρες μου δεν περιγράφονται!! Απ τις πιο κουραστικές στη ζωή μου!! Εκτός από την μετακόμιση από χώρα σε χώρα είχα την παρουσίαση του μεταπτυχιακού, στη δουλειά η σύμβαση μου τελειώνει τέλη του μήνα κ μέχρι τότε έχω ΤΟ τρέξιμο κ γενικά είναι μία φάση κάπως περίεργη. Περιφέρομαι από σπίτι σε σπίτι για να δίνω έπιπλα, ψ'αχνω ενοικιαστή για το σπίτι μου γιατί το συμβόλαιο μου λήγει σε 2 χρόνια κ πρέπει να παραδώσω το σπίτι με ενοικιαστή αλλιώς πρέπει να πληρώνω τα πάγια έξοδα του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο Ιντερνετ στο σπίτι είναι κομμένο κ όλα τα τέλεια μαζί μαζεύτηκαν, δεν μπορώ να τα διαχειριστώ!
Έγω κρατησει το λινκ του κειμένου.
Το διάβασα καμιά 20ρια φορές και δεν έχω να πω κάτι άλλο, μόνο ευχαριστώ και πάλι ευχαριστώ.
Είναι πολύ σημαντικό να βλέπεις ότι άτομα που δεν ξέρεις τα άγγιξες και σε άγγιξαν και κατά κάποιον τρόπο σε ξέρουν.
Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη φορά το κλείνω, λέω, μόνιμα το μπλογκ κ δεν έχω στο νου μου να κάνω καινούριο.
Νομίζω ότι τα έχω πει όλα.
Η ιστορία πλέον επαναλαμβάνεται.
Αλλά και πάλι ποτέ δεν ξέρεις γι αυτό δεν χαιρετάω.
Δεν μ αρέσουν και οι αποχαιρετισμοί, ίσως γιατί τους έζησα πολύ.
Αλλά πιστεύω ότι ένας αποχαιρετισμός κλείνει έναν κύκλο.
Εγώ δεν πιστεύω ότι κλείνει καποιος κύκλος, ο κύκλος θα κλείσει οταν μετά από χρόνια θα σκέφτεσαι αυτό το μπλογκ, αυτό το ποστ κ θα θυμάσαι κ θα γίνει ένα κομμάτι σου.
Σ ευχαριστώ πολύ γιατί μου κάνεις πιο εύκολο το να θεωρώ ότι δεν πέρασα αδιάφορα από εδώ μέσα, όχι αδιάφορη, αλλά αδιάφορα, έχει σημασία η διαφορά!
Σε φιλώ κ
καλή συνέχεια!!
Μεταπτυχιακά, συμβάσεις, μετακόμιση, όντως τρελό τρέξιμο... μεγάλες ανατροπές...-εγώ μια μετακόμιση είχα πέρυσι και είχα φρικάρει εντελώς-!
ΔιαγραφήΜε τη σειρά μου ευχαριστώ για όλα όσα έχεις γράψει μέχρι στιγμής και με έκαναν πάντα να νιώθω καλύτερα...
Που μέσα από αυτά με άφησες να σε γνωρίσω... :) Αξία ανεκτίμητη που λένε!
Ούτε εμένα μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί... Εύχομαι κάποια στιγμή, κάπως κάποτε να τα ξαναπούμε...
Την κατάλαβα την διαφορά.... ;))
Σε φιλώ και σου στέλνω μια αγκαλιά γεμάτη κουράγιο και υπομονή για τη συνέχεια.... να χαμογελάς!!!!!!! :D
Καλώς ήρθες.... ευχαριστώ!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή