Είναι στιγμές που θα ήθελα να έχω γεννηθεί σε άλλη οικογένεια... σε άλλη πόλη... να είχα μια αδερφή...
Είναι στιγμές που δεν θα άλλαζα τίποτα από αυτά που έχω και όμως άλλες τόσες είναι που θέλω όλα να τα αλλάξω... να μπορούσα να τα αλλάξω.... και ξέρω πως δεν γίνεται....
Και πως φτάνουμε σε αυτό το σημείο....!
Είναι πράγματα και καταστάσεις που δεν σου αρέσουν και μαζεύονται με τα χρόνια....αυτά περνάνε αλλά όλα τ' άλλα συσσωρεύονται μέσα σου... δε θα τα πεις ποτέ... ίσως κάποτε.... κάποτε.... να σου βγουν σαν μεγάλα ξεσπάσματα...απωθημένα....
Γιατί η αλήθεια είναι αυτή που δεν παραδέχτηκα ποτέ.... δεν ξανάδωσα πανελλήνιες όχι γιατί δεν άντεχα αλλά γιατί προτιμούσα να χαραμίσω το όνειρο της ψυχολογίας, που μια δεύτερη χρονιά ήταν σίγουρο, μόνο και μόνο για να φύγω από το σπίτι....
Δεν λέω ότι δεν μεγάλωσα σωστά.... αλλά ποτέ δε με κατάλαβαν....
Ούτε τώρα το κάνουν... αποφασίζουν για μένα χωρίς εμένα.... θέλουν να κάνω μεταπτυχιακό ενώ έχουν επιλέξει ότι θα δουλεύω... άρα με πάνε ένα χρόνο πίσω σε αυτό που εγώ θέλω και ονειρεύομαι... γιατί το μεταπτυχιακό δεν πάει μαζί με τη δουλειά σε μια άλλη πόλη... απλά δεν είναι εφικτό... εκτός και αν ήμουν αεροπλάνο.... το πρωί στη μια πόλη το απόγευμα στην άλλη....
Δεν είναι ωραίο να ζητάνε οι γονείς σου περισσότερα από εσένα επειδή είσαι το παιδί που διαβάζει κτλ....μαλακίες.... απαιτώ ισότητα....
Σε μένα έλεγαν τσ τσ πολύ ακριβό αυτό όταν την ίδια στιγμή ο αδερφός μου αγόραζε μάρκα παντελόνι των 100 και βάλε........
Δεν μου αρέσει που η φοιτιτική ζωή μου τελειώνει φέτος... γιατί θα γυρίσω σε αυτό το σπίτι που το μόνο που ακούω συνέχεια είναι κάνε εκείνο κάνε το άλλο.... με φωνάζουν για φαγητό....συγνώμη το άκουσα δεν είμαι κουφή και με το να με φωνάζουν 2-3-4 φορές είναι καθαρά εκνευριστικό.... ας σεβαστούν επιτέλους έναν άνθρωπο που έμαθε 4 χρόνια τώρα να έχει την ησυχία του και δεν του έλειπε κανείς παρά ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις σε τίποτα γιορτές....γιατί αν και τους γονείς τους πεθυμούσε δεν ένιωθε την ανάγκη να βρίσκεται στο περιβάλλον αυτό...δεν γούσταρε... γιατί στην τελική ο καθένας εκεί μέσα εδώ και πολύ καιρό είναι στον κόσμο του και κάνει ό,τι του γουστάρει.....
Δεν αντέχω... θέλω τόσα να πω... κάποτε σου είπα ίσως και να τα πω............ ίσως με ακούσουν..... ίσως δεν καταλάβουν αλλά μπορεί και ναι....ΙΣΩΣ
οι σκεψεις σου οπως τις διατυπωσες ανατριχιασα.πιο πολυ επειδη βλεπω τον εαυτο μου μεσα σε αυτες.οχι δεν περασα ακομη ψυχολογια, μπορει να ειναι στοχος, αλλα για καποιο ανεξηγητο λογο με βλεπω.σου ευχομαι καλη τυχη απο εδω και περα, ετσι μπας και εχω και εγω λιγη απο αυτην..
ΑπάντησηΔιαγραφή