Do you believe in fate?

Μου λέγαν πως η ζωή είναι ένα ανέκδοτο... ένα παιχνίδι.....
Αν είναι ανέκδοτο γιατί δεν γέλασα.... αν είναι παιχνίδι γιατί ακόμα η παρτίδα δεν τελείωσε.... ή καλύτερα γιατί κάθε παρτίδα που αρχίζει με βγάζει χαμένη στο τέλος της;
Μου έλεγαν πως τα όνειρα δεν κοστίζουν... μπορώ να κάνω αμέτρητα....γιατί δεν μου έμαθαν όμως πως μπορώ να κάνω όσα θέλω αλλά χρειάζεται προσπάθεια για να πετύχω έστω τα βασικά....
Μου μάθαιναν πως τα χρήματα δεν έχουν αξία..... γιατί όμως δεν μου είπαν πως κάποιοι εκεί έξω αγοράζουν συνειδήσεις με τα κωλολεφτά τους.....;
Μου έμαθαν να μην στρέφω το δάχτυλό μου ενάντια σε κανέναν γιατί πάντα τα άλλα τρία δάχτυλα είναι στραμμένα προς εμένα....
Και αν λοιπόν όλα είναι ένα παιχνίδι με κανόνες και κλεψιές ο πόνος ο θυμός η αγάπη που κολλάνε;;;
Έμαθα λοιπόν ότι για να γίνεις μέρος αυτού του παιχνιδιού πρέπει να μυηθείς στον πόνο, να νιώσεις την αγάπη να θυμώσεις για να γελάσεις....και ίσως κάπου εκεί το παιχνίδι να γίνεται ανέκδοτο....