Θα συνέβαινε!

ΞΕΣΠΑΣΑ.....μέρες το περίμενα...μόνο που δεν ήξερα πότε θα συμβεί...
Ήταν βλέπεις και εκείνο το ψεύτικο χαμόγελο που αντίκρυζα στον καθρέφτη μου...ήταν και εκείνα τα γέλια που παρίστανα την τρελή έτσι για να μην πονάω...
Και τώρα ναι επιτέλους βγήκε από μέσα μου...
Πόνος-θλίψη-δάκρυα....παράπονα....όλα μου τρυπάνε το κεφάλι...αναπάντητα γιατί....
Ξέρω πως το πρωί θα είμαι εντάξει...αλλά τώρα δεν είμαι...δεν είμαι....
Ακόμα και αν προσπαθήσω να με πείσω για το αντίθετο η εικόνα μου θα με σπάει ξανά και ξανά σε χίλια κομμάτια....
Μια βαθιά ανάσα και ένας αναστεναγμός!