Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

Και αν δακρύζοντας κοιτάς τον ουρανό μάθε να ελπίζεις σε ένα καλύτερο αύριο!

Είναι αναμνήσεις και όνειρα που πέφτουν στο κενό.....είναι κομμάτια που δεν μπόρεσαν να κολληθούν και έπρεπε να βγουν....είναι στιγμές που χαράχτηκαν στη μνήμη....είναι γέλια που σβήσαν έτσι απλά....είναι ανάσες κοφτές που τελειώσαν μέσα σε μια νύχτα...είναι κατηγορίες που δεν είχαν υπόσταση... είναι παράπονα γιατί δε σε πίστεψαν... είναι αμέτρητα "γιατί" που ήρθαν τα πράγματα έτσι...είναι χαμένες ελπίδες να ακούσεις μια συγνώμη... είναι η ανακάλυψη της ματαιότητας να περιμένεις να παραδεχτεί κάποιος ότι έχει άδικο όταν αυτό που λέει σε θίγει...είναι πόνος γι αυτά που δεν έζησες... είναι χιλιάδες συναισθήματα...ένα δάκρυ τόσα νοήματα!!είναι το κομμάτι του παζλ που σε βγάζει εκτός αγώνα....είναι ο κρίκος εκείνος που λένε αδύναμος και έπρεπε να φύγει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου