Νιώθω σα να μου καρφώσανε ένα μεγάλο μαχαίρι στη καρδιά!
Να κυλήσανε τα δάκρυα από τα μάτια και να με κάψανε....
Να έγιναν οι λέξεις οι πιο δυνατές λεπίδες....
Πόσο προσπάθησες εαυτέ μου...
Όλες εκείνες τις φορές που έλεγες φτάνει κουράστηκα εσύ μου έδινες ένα κίνητρο και έλεγα συνεχίζω.... αξίζουμε...
Μα δεν είναι όλα ροζ σύννεφα....
Έπεσα από αυτό το σύννεφο καιρό πριν....
Μη κλαις... κλαίνε όσοι στο βάθος ακόμα ελπίζουν.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου