Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Έγινες ο κόσμος μου!

Κοιτάζω τα χέρια μου και θυμάμαι το άγγιγμά σου.......
Τις νύχτες ξαπλώνω και κοιτάζω δίπλα μου....κοιτάζω επίμονα μήπως σε βρω και νιώσω το χάδι σου...το άγγιγμά σου...την αγκαλιά σου...
Κοιμάμαι και σε φέρνω στα όνειρά μου...από την δυνατή επιθυμία μου να σε δω....
Μυρίζω το μαξιλάρι που άφησες την μυρωδιά σου....ξυπνάω και είσαι η πρώτη μου σκέψη....
Ακούω μουσική και είσαι το μόνο πράγμα που στριφογυρίζει στο μυαλό μου....
Με έπιασα να σκέφτομαι πως θέλω να γίνω πολλά....να κάνω πολλά...το κίνητρο εκτός από τα όνειρά μου...εσύ....
Και ναι φοβάμαι να παραδεχτώ πως μου λείπει η ζωή που ονειρεύτηκα μαζί σου....και εννοώ να σε βλέπω κάθε μέρα να είμαι εκεί κάθε μέρα...ό,τι και να γίνει....
Αλλά δεν πειράζει....πίστευα στη μοίρα...ακόμα πιστεύω....γιατί όποιο δρόμο και να πάρουμε εκείνη επιλέγει...και για μας επέλεξε....να είμαστε μαζί γιατί τα συναισθήματα μηδενίζουν κάθε απόσταση....
Γιατί δεν θα μπορούσα να σκεφτώ τη ζωή μου χωρίς εσένα....
Και μετά από τόσα 13....και μετά από τόσους μήνες....έγινες ο κόσμος μου....
Ζω σ'αυτόν καθημερινά......γράφω μέσα όνειρα και επιθυμίες για μας....
Καταγράφω κάθε στιγμή μας....κάθε εικόνα μας...
Πλάι σου μπορώ όλο τον κόσμο να αντέξω..........! 


2 σχόλια:

  1. τι γλυκο.. κι εγω πιστευω στην μοιρα..πιστευω επισης οτι μας επιφυλασει παντα κατι καλο προς το τελος..μην στεναχωριεσαι λοιπον, γιατι τα καλα ερχονται :***

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ήλι μου γλυκιά το καλό για μένα είναι αυτός ο άνθρωπος....ξέρω πως δεν μπορώ να είμαι κάθε μέρα δίπλα του όμως ξέρω πως κάθε μου σκέψη τον ακολουθεί....και όταν τον βλέπω και τον αγκαλιάζω θέλω τόσο να παγώσω το χρόνο....!

    ΑπάντησηΔιαγραφή