My fairytale.....

Μπαίνω γράφω αφήνω για λίγο τον κέρσορα να αναβοσβήνει και μετά φεύγω με ένα κλικ.....αλλά αυτή τη φορά θα γράψω το δικό μου παραμύθι........

Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια κοπέλα που έψαχνε την ευτυχία....την ήθελε τόσο πολύ που όσο την κυνηγούσε άλλο τόσο την έχανε....και μετά από πολλές τρυκυμίες πίστεψε πως την βρήκε...το πίστεψε μέχρι να γίνουν όλα άνω κάτω και να μείνει με τα γιατί της.....έτσι μια μέρα βυθίστηκε στις σκέψεις της καθώς κοιτούσε τη μπλούζα του...το μόνο που είχε από αυτόν.....
Δεν ήταν δώρο...ήταν δική του...μια μπλούζα που είχε αγγίξει το δέρμα του....είχε τη μυρωδιά του....
Και εκείνη την κρατούσε σαν το πιο πολύτιμο πράγμα στο κόσμο....
Την έβαζε κάτω από το μαξιλάρι της και τις νύχτες την αγκάλιαζε....για να τον αισθάνεται....
Ανακουφιζόταν μόνο από τη μυρωδιά της.....έκλεινε τα  μάτια της και τον σκεφτόταν....
Σκεφτόταν όλα εκείνα τα βράδια που το σώμα της ταίριαζε τόσο με το δικό του....που ο μορφέας τους αγκάλιαζε και ήταν ένα....που ταίριαζε τόσο που βολευόταν....αυτή που δεν μπορούσε καλά καλά με τον εαυτό της να κοιμηθεί....
Θυμήθηκε την εικόνα του...να χαμογελάει....και να φοράει αυτή τη λευκή μπλούζα με τα χρυσά γράμματα...και τότε που έφευγε τον φιλούσε γλυκά και την έπαιρνε μαζί της για να τον νιώθει μέχρι να τον ανταμώσει ξανά.......
Και κάπου εκεί....μια φωνή της έκοψε τις σκέψεις.....και πριν βγει για τα καλά από τις σκέψεις αναρωτήθηκε....: άραγε υπάρχει κάτι που να μυρίζει όπως αυτός;;; και το μυαλό της σχημάτισε μια λέξη -ΟΧΙ-