Όταν μιλά η καρδιά τι σημασία έχουν οι θεωρίες;

Τον τελευταίο καιρό βρίσκομαι σε σύγχυση.....στις σκέψεις μου....στην ψυχολογία μου...παντού!
Όσοι είναι έξω από το χορό πολλά τραγούδια λένε....
Δεν υπάρχει μαγικό κουμπάκι που να βάζει στο off τα συναισθήματα.....
Δεν υπάρχει κουμπάκι που να απενεργοποιεί τη λειτουργία για να μη σκέφτεσαι....
Αν υπήρχε πρώτη απ όλους θα τα είχα χρησιμοποιήσει....
Δεν υπάρχει delete σε ανθρώπους και καταστάσεις.......αυτό το κουμπί δε θα το χρειαζόμουν....
Αυτό που αναρωτιέμαι είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σου λένε πως η ζωή συνεχίζεται....
Τι νόημα έχει να τη συνεχίζεις επιφανειακά όταν ο θάνατος υπάρχει μέσα σου....;
Όταν κάθε σου κύτταρο και κάθε σου σκέψη ολοκληρώνεται από εκείνον.....
Όταν το μυαλό σου και η καρδιά σου έχουν πάνω ταμπελάκι που λέει reserve αλλά ξέρουν όλοι πως κανείς δε θα φανεί......
Όσες παρομοιώσεις και να κάνω δεν έχουν σημασία....τι θεωρίες και ρητά.....αφού τα μισά μας δυσκολεύουν και τα άλλα μισά μας διευκολύνουν... άρα αυτοαναιρέσεις......
θέλω να σας πω λόγια από τις σκέψεις της καρδιάς μου.....
Να θυμηθώ το ρίγος που ένιωσα από την αγκαλιά του.... να αναπολώ τη στιγμή που χώθηκα μέσα της και έκλαψα -γιατί και οι άμυνες καμιά φορά σπάνε-
Οι δικλείδες ασφαλείας χάνονται και δε σε νοιάζει γιατί προτιμάς την αλήθεια από το ψέμα....να δείξεις αυτό που νιώθεις και όχι κάτι που δεν είσαι...
Να θυμηθώ τα δάχτυλά του πάνω στο υγρό πρόσωπό μου να σκουπίζουν τα δάκρυα......τη ζεστή αγκαλιά του....την ανάσα του γύρω από το λαιμό μου και τα απαλά φιλιά πάνω του που σε κάνουν να θες να κλάψεις πιο πολύ.....
Να κοιτάς στα μάτια και να βλέπεις μια απόφαση που σε πληγώνει...και παράλληλα το θέλω της δικής του καρδιάς που όμως το υπερνικά η λογική του.....οι καταστάσεις....οι συνθήκες.....η εποχή........
Μα πάνω απ'όλα να θυμάσαι εκείνο το φιλί...........που όσες φορές και να το φέρεις στο μυαλό,
σου προκαλεί τα ίδια ακριβώς συναισθήματα.....την ίδια έλξη........και εκεί βάζεις ξανά τα κλάματα γιατί θα ήθελες να μπορούσες να γυρίσεις το χρόνο και να τον σταματήσεις σε κείνη τη στιγμούλα...που σε σημάδεψε σαν σφαίρα από όπλο......και άκουσες την καρδιά σου να σου λέει-υπέκυψα στο τραύμα μου-