Παρελθόν.... γαμημένο παρελθόν....
Εμένα μου αρέσεις.... πάντα φλερτάρω μαζί σου...
Κρύβεις αναμνήσεις πολλές...
Κακές - καλές δεν έχει σημασία... με έκανες ό,τι είμαι σήμερα....
Δε μετανιώνω...
Μετανιώνω μόνο γι αυτούς που τους άφησα να πιστεύουν πως με κορόιδεψαν....
Μετανιώνω γι αυτούς που με έφτασαν ένα βήμα πριν με χάσω εντελώς...
Πάλι καλά πάλεψα γερά με τους φόβους μου και έζησα.... (ακόμα και αν η σφαίρα σε
χτυπήσει αν δεν έχει έρθει η ώρα σου θα επιβιώσεις.... και η πληγή θα επουλωθεί....)
Έχω σημάδια.... δεν μπορώ να πω πως ξεχνάω τους ανθρώπους που πέρασαν από την ζωή μου...
Εξάλλου σχεδόν με όλους - τους μη κομπλεξικούς- μείναμε φίλοι...
Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί κάποιος δεν μπορεί να ναι φίλος με τον πρώην.... περσινά ξινά σταφύλια φίλε μου.... αν είσαι χαζός και κομπλεξικός και αν πραγματικά δεν έχει τελειώσει κάτι μέσα σου ναι δεν μπορείς να είσαι φίλος του...
Πάντα συγχωρώ αλλά δεν ξεχνάω.... και αφού συγχωρώ και είμαι καλά μαζί μου αφήνω τους άλλους αν έχουν καρδιά και μυαλό να νιώσουν το λίγο τους... να παλέψουν με τις τύψεις τους και να αναλογιστούν τη σαπίλα τους....
Εγώ ξέρω πως όταν κάνω βήματα μπροστά έχω τελειώσει με τα βήματα πίσω μου....
Τα έχω σβήσει.... και μένουν οι αναμνήσεις....
Δεν λέω υπάρχουν και κάποιοι που σου προκαλούν αποστροφή....
Μα από τον καθένα έμαθες κάτι... από τον καθένα κάτι πήρες και έχασες....
Εξάλλου όλα θέμα επιλογών είναι... θυμάσαι;;;
Θέμα επιλογών.... και όσο είμαι άνθρωπος και ζω σίγουρα θα κάνω λάθος επιλογές σε κάποια πράγματα....
Υ.Σ. και όταν ο ξάδερφός σου βάλει το μυαλό του να δουλέψει μπορεί να κοιτά τη γαμημένη ζωή του και όχι το παρελθόν μου;;;; δεν έχει το δικαίωμα να κάνει πλάκα.... αλλά από ανθρώπους με κατεστράμενα εγκεφαλικά κύτταρα από την ωραιοπάθειά τους δεν περίμενα κάτι λιγότερο ή περισσότερο....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου